Τι συμβαίνει όταν αναμιγνύετε ένα μεταλλικό κατιόν με μη μέταλλο ανιόν;
1. Τα βασικά:
* μεταλλικά κατιόντα: Τα μέταλλα τείνουν να χάνουν ηλεκτρόνια, να γίνονται θετικά φορτισμένα ιόντα (κατιόντα).
* Μη μεταλλικά ανιόντα: Τα μη μέταλλα τείνουν να κερδίζουν ηλεκτρόνια, καθιστώντας αρνητικά φορτισμένα ιόντα (ανιόντα).
2. Ηλεκτροστατική έλξη:
Τα αντίθετα φορτία του κατιόντος και του ανιόντων προσελκύουν ο ένας τον άλλον έντονα λόγω των ηλεκτροστατικών δυνάμεων. Αυτή η έλξη είναι η βάση του ιοντικού δεσμού.
3. Σχηματισμός μιας ένωσης:
Η ηλεκτροστατική έλξη τραβά τα ιόντα μαζί, σχηματίζοντας μια σταθερή, ουδέτερη ένωση που ονομάζεται ιονική ένωση . Η ένωση συνήθως υπάρχει ως δομή κρυσταλλικού πλέγματος.
4. Παραδείγματα:
* Χλωριούχο νάτριο (NaCl): Το νάτριο (Na) χάνει ένα ηλεκτρόνιο για να γίνει Na+, ενώ το χλώριο (CL) κερδίζει ένα ηλεκτρόνιο για να γίνει cl-. Η προκύπτουσα ηλεκτροστατική έλξη σχηματίζει το χλωριούχο νάτριο ιοντικής ένωσης.
* οξείδιο μαγνησίου (MGO): Το μαγνήσιο (mg) χάνει δύο ηλεκτρόνια για να γίνει Mg2+, ενώ το οξυγόνο (O) κερδίζει δύο ηλεκτρόνια για να γίνει O2-. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το οξείδιο του μαγνησίου ιοντικής ένωσης.
5. Ιδιότητες ιοντικών ενώσεων:
* υψηλά σημεία τήξης και βρασμού: Λόγω ισχυρών ηλεκτροστατικών δυνάμεων.
* Στερεό σε θερμοκρασία δωματίου: Οι ιοντικές ενώσεις είναι συνήθως σκληρές και εύθραυστες.
* Διεξαγωγή ηλεκτρικής ενέργειας όταν λιωθεί ή διαλυμένη: Τα ιόντα είναι ελεύθερα να μετακινούνται και να φέρουν χρέωση.
Συνοπτικά: Η ανάμειξη ενός μεταλλικού κατιόντος με μη μέταλλο ανιόν οδηγεί στο σχηματισμό μιας σταθερής ιοντικής ένωσης που χαρακτηρίζεται από ισχυρή ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ αντίθετα φορτισμένων ιόντων.
