Γιατί τα ομοιοπολικά μόρια δεν έχουν καμία χρέωση;
* Κοινή χρήση ηλεκτρονίων: Σε ομοιοπολικούς δεσμούς, τα άτομα μοιράζονται ηλεκτρόνια αντί να τα μεταφέρουν όπως σε ιοντικούς δεσμούς. Αυτή η κοινή χρήση δημιουργεί μια ισορροπημένη κατανομή ηλεκτρονίων μεταξύ των εμπλεκόμενων ατόμων.
* ίση κοινή χρήση (μη πολικοί δεσμοί): Όταν δύο άτομα του ίδιου δεσμού στοιχείου, μοιράζονται τα ηλεκτρόνια εξίσου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα έναν μη πολικό ομοιοπολικό δεσμό, όπου η πυκνότητα ηλεκτρονίων κατανέμεται ομοιόμορφα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει συνολική χρέωση.
* Μη εξουσιοδότηση (πολικοί δεσμοί): Ακόμη και όταν τα άτομα διαφορετικών στοιχείων μοιράζονται ηλεκτρόνια, η κοινή χρήση είναι συχνά άνιση. Αυτό δημιουργεί έναν πολικό ομοιοπολικό δεσμό, όπου ένα άτομο έχει ελαφρώς αρνητικό φορτίο και το άλλο έχει ένα ελαφρώς θετικό φορτίο. Ωστόσο, το συνολικό μόριο παραμένει ουδέτερο επειδή τα φορτία είναι ισορροπημένα μέσα στο μόριο.
Παράδειγμα:
* νερό (h₂o): Το άτομο οξυγόνου στο νερό είναι περισσότερο ηλεκτροαρνητικό από τα άτομα υδρογόνου. Αυτό σημαίνει ότι το άτομο οξυγόνου προσελκύει τα κοινά ηλεκτρόνια πιο έντονα, καθιστώντας το ελαφρώς αρνητικό (δ-) και τα άτομα υδρογόνου ελαφρώς θετικά (δ+). Ωστόσο, το μόριο στο σύνολό του είναι ουδέτερο επειδή τα θετικά και αρνητικά φορτία ακυρώνουν ο ένας τον άλλον έξω.
Εξαιρέσεις:
Ενώ τα περισσότερα ομοιοπολικά μόρια είναι ουδέτερα, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις:
* Πολυατομικά ιόντα: Τα μόρια όπως το αμμώνιο (NH₄⁺) και το υδροξείδιο (OH⁻) έχουν καθαρό φορτίο λόγω της παρουσίας πρόσθετων ή λιγότερων ηλεκτρονίων. Αυτά τα μόρια θεωρούνται πολυατομικά ιόντα.
* φορτισμένες ρίζες: Ορισμένα ομοιοπολικά μόρια μπορούν να υπάρχουν με ένα μη ζευγαρωμένο ηλεκτρόνιο, καθιστώντας τα ριζοσπάσματα με καθαρό φορτίο. Για παράδειγμα, η ρίζα υπεροξειδίου (O₂⁻).
Γενικά, ωστόσο, η κατανομή των ηλεκτρονίων σε ομοιοπολικούς δεσμούς οδηγεί σε ουδέτερο συνολικό φορτίο για το μόριο.
