Ποια είναι η ισορροπημένη εξίσωση για την ανιλίνη με χλωριούχο σίδηρο;

Η αντίδραση μεταξύ της ανιλίνης (C₆H₅nH₂) και του χλωριούχου σιδήρου (FECL₃) είναι πολύπλοκη και εξαρτάται από τις συνθήκες αντίδρασης. Ωστόσο, η πιο κοινή αντίδραση οδηγεί στο σχηματισμό ενός σκούρου χρώματος ίζημα χλωριούχου ανιλινίου Ferric [(C₆h₅nh₃) ₃fecl₆]. Αυτή η αντίδραση είναι ένα παράδειγμα αντίδρασης σχηματισμού .

Εδώ είναι η ισορροπημένη εξίσωση:

3 c₆h₅nh₂ + fecl₃ → (c₆h₅nh₃) ₃fecl₆

Επεξήγηση:

* ανιλίνη (c₆h₅nh₂) Λειτουργεί ως αδύναμη βάση, αποδοχή ενός πρωτονίου (H⁺) από το όξινο χλωριούχο σίδηρο.

* χλωριούχο σίδηρο (fecl₃) Λειτουργεί ως οξύ Lewis, αποδέχοντας ζεύγη ηλεκτρονίων από τα μόρια ανιλίνης.

* Η αντίδραση έχει ως αποτέλεσμα το σχηματισμό ενός σύνθετου κατιόντος, (c₆h₅nh₃) ₃³⁺ , όπου τα τρία ιόντα Anilinium (C₆H₅nH₃⁺) συντονίζονται με το ιόν σιδήρου (Fe³⁺).

* Το σύνθετο κατιόν στη συνέχεια συσχετίζεται με έξι ιόντα χλωριούχου (CL⁻) για να σχηματίσει τη συνολική ουδέτερη ένωση, (c₆h₅nh₃) ₃fecl₆ .

Σημαντικές σημειώσεις:

* Η αντίδραση συνήθως διεξάγεται σε ένα διάλυμα ενός όξινου μέσου, όπως το υδροχλωρικό οξύ (HCl), για την ενίσχυση της πρωτονίωσης της ανιλίνης και την προώθηση του σχηματισμού συμπλέγματος.

* Το προκύπτον χλωριούχο ανιλινίου είναι ένα σκούρο ίζημα που χρησιμοποιείται συχνά ως βαφή ή δείκτης.

* Η αντίδραση δεν είναι πάντοτε ποσοτική και μπορεί να εμφανιστούν πλευρικές αντιδράσεις, οδηγώντας στον σχηματισμό άλλων προϊόντων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η αντίδραση μπορεί να περιπλέξει περαιτέρω από την παρουσία άλλων αντιδραστηρίων ή συνθηκών, οδηγώντας σε διαφορετικά προϊόντα.