Οι ενώσεις που περιέχουν μέταλλα είναι πάντα διαλυτές στο νερό;
* Η διαλυτότητα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες: Ενώ η παρουσία ενός μετάλλου μπορεί να επηρεάσει τη διαλυτότητα, δεν είναι ο μόνος καθοριστικός παράγοντας. Άλλοι παράγοντες περιλαμβάνουν:
* Η φύση του μη μετάλλου: Ο τύπος ανιόντος (αρνητικά φορτισμένο ιόν) που συνδυάζεται με το μέταλλο επηρεάζει σημαντικά τη διαλυτότητα. Για παράδειγμα, τα αλκαλικά μεταλλικά αλογονίδια (όπως το NaCl) είναι γενικά διαλυτά, ενώ τα αλογονίδια μετάβασης μετάλλων (όπως το AgCl) είναι συχνά αδιάλυτες.
* Η χρέωση του μεταλλικού ιόντος: Τα εξαιρετικά φορτισμένα μεταλλικά ιόντα τείνουν να σχηματίζουν λιγότερο διαλυτές ενώσεις.
* Το μέγεθος του μεταλλικού ιόντος: Τα μεγαλύτερα μεταλλικά ιόντα τείνουν να είναι λιγότερο διαλυτά.
* Η παρουσία συμπλοκοποιητικών παραγόντων: Ορισμένα μόρια μπορούν να σχηματίσουν σύμπλοκα με μεταλλικά ιόντα, αυξάνοντας τη διαλυτότητα τους.
* Παραδείγματα αδιάλυτων μεταλλικών ενώσεων:
* Οξείδια μετάλλων: Τα περισσότερα μεταλλικά οξείδια είναι αδιάλυτα σε νερό, όπως οξείδιο του σιδήρου (Fe2O3) ή οξείδιο του αργιλίου (AL2O3).
* μεταλλικά σουλφίδια: Πολλά μεταλλικά σουλφίδια είναι αδιάλυτα, όπως το σουλφίδιο χαλκού (CUS) ή το σουλφίδιο μολύβδου (PBS).
* ανθρακικά μέταλλα: Τα περισσότερα ανθρακικά μέταλλα είναι αδιάλυτα, όπως ανθρακικό ασβέστιο (CaCO3) ή ανθρακικό μαγνήσιο (MGCO3).
Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι η διαλυτότητα είναι ένα φάσμα, όχι ένα ασπρόμαυρο θέμα. Ορισμένες μεταλλικές ενώσεις είναι εξαιρετικά διαλυτές, ενώ άλλες είναι πρακτικά αδιάλυτες. Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις όπου η διαλυτότητα επηρεάζεται από τη θερμοκρασία ή το pH.
