Γιατί το υδατικό διάλυμα θειικού χαλκού είναι όξινο χαρακτήρα;

Ένα υδατικό διάλυμα θειικού χαλκού (CUSO₄) είναι όξινο χαρακτήρα λόγω της υδρόλυσης του ιόντος χαλκού (II) (Cu2⁺). Ακολουθεί μια κατανομή του γιατί:

1. Υδρόλυση ιόντων χαλκού (II):

* Όταν το θειικό χαλκό διαλύεται στο νερό, διαχωρίζεται σε ιόντα χαλκού (II) (Cu2⁺) και θειικά ιόντα (SO₄2⁻).

* Τα ιόντα χαλκού (II) είναι μικρά και εξαιρετικά φορτισμένα, καθιστώντας τα έντονα πολωτικά. Αυτό σημαίνει ότι προσελκύουν και τραβούν πυκνότητα ηλεκτρονίων από τα άτομα οξυγόνου σε μόρια νερού.

* Αυτή η αλληλεπίδραση αποδυναμώνει τους δεσμούς Ο-Η στα μόρια του νερού, καθιστώντας ευκολότερη τη διάσπαση των ιόντων υδρογόνου (Η).

* Εμφανίζεται η ακόλουθη αντίδραση ισορροπίας:

`` `

(Aq) + 2h₂o (l) ⇌ [cu (h₂o) ₄] ²⁺ (aq) + h⁺ (aq)

`` `

2. Αύξηση της συγκέντρωσης ιόντων υδρογόνου:

* Η αντίδραση υδρόλυσης παράγει ιόντα υδρογόνου (Η), τα οποία αυξάνουν τη συγκέντρωση του Η, στο διάλυμα.

* Δεδομένου ότι το ρΗ είναι ένα μέτρο της συγκέντρωσης ιόντων υδρογόνου, η υψηλότερη συγκέντρωση του Η, οδηγεί σε χαμηλότερη τιμή ρΗ.

3. Όξινη φύση:

* Μια χαμηλότερη τιμή ρΗ υποδεικνύει οξύτητα. Επομένως, η παρουσία περίσσειας ιόντων υδρογόνου (Η) στο διάλυμα λόγω της υδρόλυσης του ιόντος χαλκού (II) καθιστά το υδατικό διάλυμα θειικού χαλκού όξινα.

Συνοπτικά: Η οξύτητα ενός διαλύματος θειικού χαλκού προκύπτει από την υδρόλυση του ιόντος χαλκού (II), οδηγώντας στην απελευθέρωση ιόντων υδρογόνου και χαμηλότερου ρΗ.