Ποιος δεσμός σχηματίζεται σε αντίδραση μεταξύ χλωριούχου σιδήρου και χαλκού II;

Η αντίδραση μεταξύ του χλωριούχου σιδήρου και του χαλκού (II) είναι μια ενιαία αντίδραση μετατόπισης όπου ο σίδηρος μετατοπίζει χαλκό από το διάλυμα. Εδώ είναι τι συμβαίνει:

* Αντιδραστήρια: Σίδερο (Fe) και χλωριούχο χαλκό (II) (Cucl₂)

* Προϊόντα: Σίδερο (II) Χλωριούχο (FECL₂) και Χαλκός (Cu)

Ο δεσμός που σχηματίζεται είναι ένας ιοντικός δεσμός.

Επεξήγηση:

1. Σίδηρος (Fe) είναι ένα μεταβατικό μέταλλο με τάση να χάσουν δύο ηλεκτρόνια για να σχηματίσουν ένα κατιόν +2 (Fe2⁺).

2. Χλωριούχο χαλκό (II) (Cucl₂) είναι μια ιοντική ένωση όπου ο χαλκός υπάρχει ως κατιόν +2 (Cu2⁺) και το χλωριούχο υπάρχει ως ένα -1 ανιόν (CL⁻).

3. Σίδηρος (Fe) είναι πιο αντιδραστικό από το χαλκός (Cu) . Αυτό σημαίνει ότι ο σίδηρος μπορεί να μετατοπίσει χαλκό από την ένωση του.

4. Όταν ο σίδηρος αντιδρά με χλωριούχο χαλκό (II), ο σίδηρος χάνει δύο ηλεκτρόνια για να σχηματίσει ιόντα Fe2⁺, τα οποία στη συνέχεια δεσμεύονται ιονικά με ιόντα χλωριούχου (CL⁻) για να σχηματίσουν χλωριούχο σίδηρο (II) (FECL₂) .

5. Τα εκτοπισμένα ιόντα χαλκού κερδίζουν ηλεκτρόνια και μειώνουν τον μεταλλικό χαλκό (Cu).

Η συνολική αντίδραση:

Fe (s) + cucl₂ (aq) → fecl₂ (aq) + cu (s)

Η αντίδραση είναι ένα κλασικό παράδειγμα μιας ενιαίας αντίδρασης μετατόπισης όπου ένα πιο δραστικό μέταλλο μετατοπίζει ένα λιγότερο αντιδραστικό μέταλλο από το διάλυμα αλατιού του, σχηματίζοντας έναν ιοντικό δεσμό με το μη μεταλλικό ανιόν.