Τι είναι πιο πιθανό να σχηματίσουν έναν ιοντικό δεσμό με ένα πυρίτιο και οξυγόνο B C άνθρακα υδρογόνο D -οξυγόνο μαγνησίου;
* Ιονικά ομόλογα μορφή μεταξύ στοιχείων με μεγάλη διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα. Η ηλεκτροαρνητικότητα είναι η ικανότητα ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια.
Ας αναλύσουμε κάθε επιλογή:
* a) πυρίτιο και οξυγόνο: Το πυρίτιο και το οξυγόνο έχουν σημαντική διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας, αλλά τείνουν να σχηματίζουν ομοιοπολικούς δεσμούς (κοινή χρήση ηλεκτρόνων) και όχι ιοντικοί δεσμοί. Το διοξείδιο του πυριτίου (SiO2), επίσης γνωστό ως πυριτικό, είναι μια ομοιοπολική ένωση δικτύου.
* B) άνθρακα και υδρογόνο: Ο άνθρακας και το υδρογόνο έχουν σχετικά μικρή διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας, οδηγώντας στο σχηματισμό ομοιοπολικών δεσμών σε υδρογονάνθρακες.
* C) μαγνήσιο και οξυγόνο: Το μαγνήσιο είναι ένα μέταλλο με χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα, ενώ το οξυγόνο είναι μη μέταλλο με υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα. Αυτή η μεγάλη διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας τους καθιστά πολύ πιθανό να σχηματίσουν έναν ιονικό δεσμό . Το μαγνήσιο χάνει εύκολα δύο ηλεκτρόνια για να γίνει ένα κατιόν +2 (mg2⁺), ενώ το οξυγόνο κερδίζει δύο ηλεκτρόνια για να γίνει ένα -2 ανιόν (o²⁻), σχηματίζοντας το οξείδιο μαγνησίου ιοντικής ένωσης (MGO).
Επομένως, το μαγνήσιο και το οξυγόνο είναι οι πιο πιθανό να σχηματίσουν έναν ιοντικό δεσμό.
