Γιατί ο ψευδάργυρος δεν σκουριάζει;

Ο ψευδάργυρος δεν είναι στην πραγματικότητα * δεν σκουριά * με την παραδοσιακή έννοια. Η σκουριά είναι μια συγκεκριμένη μορφή διάβρωσης που συμβαίνει με το σιδήρου και τα κράματα (όπως ο χάλυβας).

Εδώ είναι γιατί ο ψευδάργυρος φαίνεται να αντιστέκεται στη σκουριά:

* Ο ψευδάργυρος σχηματίζει το δικό του προστατευτικό στρώμα: Όταν ο ψευδάργυρος εκτίθεται σε αέρα και υγρασία, υφίσταται μια διαδικασία που ονομάζεται οξείδωση , παρόμοια με τη σκουριά. Ωστόσο, αντί να σχηματίζουν νιφάδες, κόκκινο-καφέ οξείδιο σιδήρου (σκουριά), ο ψευδάργυρος σχηματίζει ένα λεπτό, σφιχτά δεσμευμένο στρώμα οξειδίου ψευδαργύρου . Αυτό το στρώμα είναι πυκνό και μη πορώδες, ενεργώντας αποτελεσματικά ως εμπόδιο για την περαιτέρω διάβρωση.

* Γαλβανική προστασία: Όταν ο ψευδάργυρος χρησιμοποιείται ως επίστρωση σε χάλυβα (γαλβανισμός), παρέχει γαλβανική προστασία . Ο ψευδάργυρος είναι πιο αντιδραστικός από το σίδηρο, που σημαίνει ότι θα διαβρωθεί πρώτα όταν έρχεται σε επαφή με την υγρασία. Αυτό δημιουργεί μια θυσιαστική άνοδο, προστατεύοντας τον χάλυβα από τη σκουριά.

* Άλλοι παράγοντες: Η παρουσία άλλων μετάλλων στο περιβάλλον μπορεί επίσης να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο αντιδρά ο ψευδάργυρος. Για παράδειγμα, ο ψευδάργυρος είναι πιο πιθανό να διαβάσει παρουσία διοξειδίου του θείου, ενός κοινού ρύπου.

Έτσι, ενώ ο ψευδάργυρος δεν σκουριάζει σαν σίδηρο, διαβρώνει, με διαφορετικό τρόπο. Είναι αυτή η μοναδική συμπεριφορά διάβρωσης που την καθιστά εξαιρετική προστατευτική επίστρωση για μέταλλα όπως ο χάλυβας.