Πώς διαφέρουν το ADP και το ATP σε ποσότητα πιθανής χημικής ενέργειας;

Η ADP (διφωσφορική αδενοσίνη) και η ΑΤΡ (τριφωσφορική αδενοσίνη) είναι πολύ παρόμοια μόρια, αλλά η βασική τους διαφορά έγκειται στον αριθμό των φωσφορικών ομάδων που περιέχουν:

* ADP: Έχει δύο φωσφορικές ομάδες.

* ATP: Έχει τρία φωσφορικές ομάδες.

Αυτή η φαινομενικά μικρή διαφορά έχει τεράστιο αντίκτυπο στο χημικό ενεργειακό τους περιεχόμενο:

* Το ATP έχει υψηλότερη δυναμική χημική ενέργεια από την ADP Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι δεσμοί μεταξύ των φωσφορικών ομάδων στο ΑΤΡ είναι δεσμοί υψηλής ενέργειας. Το σπάσιμο αυτών των δεσμών απελευθερώνει μια σημαντική ποσότητα ενέργειας, την οποία τα κύτταρα μπορούν να χρησιμοποιήσουν για διάφορες λειτουργίες όπως η συστολή των μυών, η μετάδοση νευρικής ώθησης και η σύνθεση πρωτεϊνών.

Σκεφτείτε το έτσι: Φανταστείτε ένα συμπιεσμένο ελατήριο (ATP). Η άνοιξη έχει αποθηκεύσει ενέργεια. Όταν απελευθερώνετε το ελατήριο (σπάστε το φωσφορικό δεσμό), η ενέργεια απελευθερώνεται. Η ADP είναι σαν την απελευθερωμένη άνοιξη, έχει ήδη κυκλοφορήσει την αποθηκευμένη ενέργεια της.

Εδώ είναι μια απλή αναλογία:

* Το ATP είναι σαν μια πλήρως φορτισμένη μπαταρία. Έχει τη δυνατότητα να τροφοδοτήσει κάτι.

* Η ADP είναι σαν μια μερικώς αποφορτισμένη μπαταρία. Έχει λιγότερες δυνατότητες να τροφοδοτεί κάτι.

Έτσι, για να συνοψίσουμε: Το ATP έχει υψηλότερη ποσότητα πιθανής χημικής ενέργειας από την ADP λόγω της παρουσίας μιας πρόσθετης φωσφορικής ομάδας και των δεσμών υψηλής ενέργειας που σχετίζονται με αυτό.