Ένας δεσμός υψηλής ενέργειας στο ΑΤΡ σχηματίζεται όταν υδρολιθώνεται σε ADP και μία ομάδα φωσφορικών;

Αυτή η δήλωση είναι λανθασμένη .

Εδώ είναι γιατί:

* Οι δεσμοί υψηλής ενέργειας στο ATP σπάζουν, δεν σχηματίζονται, όταν υδρολύονται. Η υδρόλυση είναι η διαδικασία σπάσιμο ενός δεσμού χρησιμοποιώντας νερό.

* Η ενέργεια απελευθερώνεται, δεν απορροφάται, όταν το ATP υδρολύεται. Αυτή η απελευθέρωση ενέργειας είναι αυτό που εξουσιάζει πολλές κυτταρικές διεργασίες.

Εδώ είναι η σωστή κατανομή:

* ATP (τριφωσφορική αδενοσίνη) έχει τρεις φωσφορικές ομάδες. Οι δεσμοί μεταξύ αυτών των φωσφορικών ομάδων ονομάζονται δεσμοί υψηλής ενέργειας.

* Η υδρόλυση του ΑΤΡ σπάει έναν από αυτούς τους δεσμούς υψηλής ενέργειας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα:

* ADP (διφωσφορική αδενοσίνη) - η οποία τώρα έχει δύο φωσφορικές ομάδες.

* Μία ελεύθερη φωσφορική ομάδα.

* Η ενέργεια που αποθηκεύεται στον σπασμένο δεσμό απελευθερώνεται. Αυτή η ενέργεια χρησιμοποιείται στη συνέχεια για την οδήγηση διαφόρων κυτταρικών διεργασιών.

Σκεφτείτε το έτσι: Το ATP είναι σαν μια φορτισμένη μπαταρία. Όταν το υδρείτε, "εκφορτώνετε" την μπαταρία, απελευθερώνοντας την αποθηκευμένη ενέργεια.