Ποια είναι η κατανομή των υδατανθράκων απουσία οξυγόνου;
Ακολουθεί μια ανάλυση της διαδικασίας:
1. γλυκόλυση: Αυτό είναι το πρώτο στάδιο τόσο της αερόβιας όσο και της αναερόβιας αναπνοής, όπου η γλυκόζη χωρίζεται σε πυροσταφυλικό. Αυτή η διαδικασία παράγει μια μικρή ποσότητα ΑΤΡ (2 μόρια) και NADH, μειωτικό παράγοντα.
2. ζύμωση: Αυτή είναι η συγκεκριμένη οδός που χρησιμοποιείται στην αναερόβια αναπνοή για την αναγέννηση NAD+ από το NADH. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας επειδή το NAD+ είναι απαραίτητο για να συνεχιστεί η γλυκόλυση. Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι ζύμωσης:
* ζύμωση γαλακτικού οξέος: Το πυροσταφυλικό μετατρέπεται σε γαλακτικό. Αυτό συμβαίνει στα μυϊκά κύτταρα κατά τη διάρκεια της έντονης άσκησης όταν η παροχή οξυγόνου είναι ανεπαρκής.
* αλκοολική ζύμωση: Το πυροσταφυλικό μετατρέπεται σε αιθανόλη και διοξείδιο του άνθρακα. Αυτό χρησιμοποιείται από μερικούς μικροοργανισμούς όπως η ζύμη.
Βασικά σημεία για την αναερόβια αναπνοή:
* Χαμηλή απόδοση ATP: Μόνο 2 μόρια ΑΤΡ παράγονται ανά μόριο γλυκόζης, σε σύγκριση με 38 ΑΤΡ στην αερόβια αναπνοή.
* Ατελής κατανομή της γλυκόζης: Η γλυκόζη δεν διασπώνται πλήρως, με αποτέλεσμα υποπροϊόντα όπως το γαλακτικό ή η αιθανόλη.
* εμφανίζεται σε περιβάλλοντα περιορισμένου οξυγόνου: Αυτή η διαδικασία είναι απαραίτητη για τους οργανισμούς που ζουν σε περιβάλλοντα με χαμηλά επίπεδα οξυγόνου, όπως τα μυϊκά κύτταρα κατά τη διάρκεια της άσκησης ή στα έντερα των ανθρώπων.
* μπορεί να είναι επιβλαβές σε περίσσεια: Η συσσώρευση γαλακτικού οξέος στους μυς μπορεί να προκαλέσει πόνο και κόπωση.
Συνοπτικά, η αναερόβια αναπνοή είναι μια λιγότερο αποτελεσματική διαδικασία παραγωγής ενέργειας από την αερόβια αναπνοή, αλλά είναι ζωτικής σημασίας για τα κύτταρα να επιβιώσουν σε περιβάλλοντα περιορισμένου οξυγόνου.
