Γιατί οι πολικές ουσίες διαλύονται καλά σε άλλες ουσίες;
Εδώ είναι η κατανομή:
* πολικότητα: Τα πολικά μόρια έχουν ανομοιογενή κατανομή ηλεκτρονίων, δημιουργώντας ένα ελαφρώς θετικό τέλος και ένα ελαφρώς αρνητικό τέλος. Αυτή η ανομοιόμορφη κατανομή φορτίου είναι σαν ένα μικροσκοπικό μαγνήτη, επιτρέποντάς τους να προσελκύσουν άλλα πολικά μόρια. Σκεφτείτε το νερό (H₂O):Το Atom Atom του οξυγόνου χορεύει τα ηλεκτρόνια, καθιστώντας το ελαφρώς αρνητικό, ενώ τα άτομα υδρογόνου γίνονται ελαφρώς θετικά.
* "Όπως διαλύεται όπως": Η αρχή "όπως διαλύεται όπως" δηλώνει ότι οι πολικές ουσίες τείνουν να διαλύονται καλά σε άλλες πολικές ουσίες, ενώ οι μη πολικές ουσίες διαλύονται καλά σε άλλες μη πολικές ουσίες.
Εδώ είναι γιατί:
1. Ισχυρά αξιοθέατα: Τα πολικά μόρια σχηματίζουν έντονα αξιοθέατα (δεσμούς υδρογόνου, αλληλεπιδράσεις διπολικού-δίπολου) με άλλα πολικά μόρια. Αυτά τα αξιοθέατα είναι παρόμοια με τα αξιοθέατα μέσα στην ίδια την πολική ουσία.
2. Αποδυνάμωση των υφιστάμενων δεσμών: Όταν μια πολική ουσία προστίθεται σε μια άλλη πολική ουσία, τα ισχυρά αξιοθέατα μεταξύ των μορίων και των δύο ουσιών μπορούν να αποδυναμώσουν τους υπάρχοντες δεσμούς σε κάθε ουσία, επιτρέποντάς τους να αναμειγνύονται και να διαλύονται.
Παράδειγμα:
* νερό (h₂o) και ζάχαρη (c₁₂h₂₂o₁₁): Το νερό είναι ένα πολύ πολικό μόριο. Η ζάχαρη, ενώ περιέχει μη πολικές αλυσίδες άνθρακα, έχει επίσης πολυάριθμες πολικές υδροξυλικές ομάδες (-ΟΗ). Αυτές οι πολικές ομάδες επιτρέπουν στη ζάχαρη να σχηματίζει ισχυρά αξιοθέατα με μόρια νερού, οδηγώντας στη διάλυση της.
Αντιστρόφως, οι μη πολικές ουσίες όπως το πετρέλαιο δεν διαλύονται καλά στο νερό επειδή:
* αδύναμες αλληλεπιδράσεις: Τα μη πολωτικά μόρια έχουν πολύ αδύναμα αξιοθέατα στα πολικά μόρια (δυνάμεις van der Waals).
* Ισχυρότερα αξιοθέατα εντός: Τα μη πολωτικά μόρια έχουν ισχυρότερα αξιοθέατα μεταξύ τους, καθιστώντας δύσκολο για αυτούς να σπάσουν και να αναμειγνύονται με πολικές ουσίες.
Στην ουσία, η ικανότητα μιας ουσίας να διαλύεται σε μια άλλη εξαρτάται από τη δύναμη των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των μορίων τους. Οι πολικές ουσίες έχουν ισχυρά αξιοθέατα για άλλες πολικές ουσίες, οδηγώντας σε καλή διαλυτότητα, ενώ οι μη πολικές ουσίες αλληλεπιδρούν ασθενώς με πολικές ουσίες, με αποτέλεσμα την κακή διαλυτότητα.
