Τι συμβαίνει με τα ιονικά στερεά όταν τοποθετούνται σε νερό;
1. Διάλυση:
* Διαλυτά ιονικά στερεά: Ορισμένα ιωνικά στερεά είναι διαλυτά Στο νερό, που σημαίνει ότι διαλύονται για να σχηματίσουν ιόντα. Αυτό συμβαίνει επειδή η ισχυρή ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ των ιόντων στο στερεό ξεπερνάει την έλξη μεταξύ των ιόντων και των πολικών μορίων νερού. Τα μόρια του νερού περιβάλλουν τα ιόντα, χωρίζοντάς τα από το στερεό και επιτρέποντάς τους να κινούνται ελεύθερα σε διάλυμα.
* Παράδειγμα: Το NaCl (αλάτι τραπεζιού) διαλύεται σε νερό για να σχηματίσει Na+ και Cl-.
2. Βροχόπτωση:
* αδιάλυτα ιοντικά στερεά: Άλλα ιοντικά στερεά είναι αδιάλυτα Στο νερό, που σημαίνει ότι δεν διαλύονται σημαντικά. Αυτό συμβαίνει όταν η έλξη μεταξύ των ιόντων στο στερεό είναι ισχυρότερη από την έλξη μεταξύ των ιόντων και των μορίων νερού.
* Παράδειγμα: Το AGCL (χλωριούχο ασήμι) είναι αδιάλυτο σε νερό και σχηματίζει ένα λευκό ίζημα όταν αναμιγνύεται με νερό.
3. Ισορροπία:
* ελαφρώς διαλυτά ιονικά στερεά: Ορισμένα ιοντικά στερεά είναι ελαφρώς διαλυτά Στο νερό, που σημαίνει ότι μια μικρή ποσότητα διαλύεται, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του παραμένει τόσο σταθερό. Αυτό δημιουργεί μια ισορροπία μεταξύ των διαλυμένων ιόντων και του στερεού.
* Παράδειγμα: Το CaCO3 (ανθρακικό ασβέστιο) είναι ελαφρώς διαλυτό στο νερό. Μια μικρή ποσότητα διαλύεται για να σχηματίσει ιόντα Ca2+ και Co32, αλλά η πλειοψηφία των στερεών παραμένει αδιάλυτο.
Παράγοντες που επηρεάζουν τη διαλυτότητα:
* Πλέγμα ενέργειας: Η αντοχή της ηλεκτροστατικής έλξης μεταξύ των ιόντων στο στερεό. Η υψηλότερη ενέργεια πλέγματος σημαίνει χαμηλότερη διαλυτότητα.
* Ενυδάτωση ενέργειας: Η έλξη μεταξύ των ιόντων και των μορίων νερού. Η υψηλότερη ενέργεια ενυδάτωσης σημαίνει υψηλότερη διαλυτότητα.
* Θερμοκρασία: Η αύξηση της θερμοκρασίας συνήθως αυξάνει τη διαλυτότητα των ιοντικών στερεών.
Άλλες εκτιμήσεις:
* υδρόλυση: Ορισμένα ιοντικά στερεά μπορούν να αντιδράσουν με νερό για να σχηματίσουν νέες ενώσεις, όπως οξέα ή βάσεις. Για παράδειγμα, η διάλυση του ανθρακικού νατρίου (Na2CO3) στο νερό έχει ως αποτέλεσμα το σχηματισμό ανθρακικών ιόντων (CO32-) που μπορούν να αντιδράσουν με νερό για να σχηματίσουν ιόντα διττανθρακικού (HCO3-) και ιόντα υδροξειδίου (OH-), με αποτέλεσμα ένα βασικό διάλυμα.
Συνοπτικά: Η συμπεριφορά των ιοντικών στερεών στο νερό είναι πολύπλοκη και εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Η κατανόηση των εννοιών της διαλυτότητας, της ενέργειας του πλέγματος και της ενέργειας ενυδάτωσης συμβάλλει στην πρόβλεψη της τύχης ενός ιοντικού στερεού όταν τοποθετείται στο νερό.
