Ποιο είναι το παράδειγμα ενός ισχυρού και αδύναμου οξέος;
Ισχυρά οξέα:
* Υδροχλωρικό οξύ (HCl): Βρέθηκε στο οξύ του στομάχου και χρησιμοποιείται σε πολλές βιομηχανικές διεργασίες.
* θειικό οξύ (h₂so₄): Χρησιμοποιούνται σε μπαταρίες αυτοκινήτων και σε πολλές βιομηχανικές διεργασίες.
* Νιτρικό οξύ (HNO₃): Που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή λιπασμάτων και εκρηκτικών.
* Περχλωρικό οξύ (HCLO₄): Ένα πολύ ισχυρό οξύ που χρησιμοποιείται στην αναλυτική χημεία.
αδύναμα οξέα:
* οξικό οξύ (ch₃cooh): Βρέθηκε στο ξύδι.
* Carbonic Acid (H₂co₃): Σχηματίζεται όταν το διοξείδιο του άνθρακα διαλύεται στο νερό.
* κιτρικό οξύ (c₆h₈o₇): Βρέθηκαν στα εσπεριδοειδή.
* Φωσφορικό οξύ (H₃po₄): Βρέθηκαν σε αναψυκτικά και χρησιμοποιούνται σε λιπάσματα.
Βασική διαφορά:
Η βασική διαφορά μεταξύ ισχυρών και ασθενών οξέων έγκειται στον βαθμό του ιονισμού Στο νερό:
* Ισχυρά οξέα: Σχεδόν εντελώς ιονίζοντας Στο νερό, που σημαίνει ότι απελευθερώνουν σχεδόν όλα τα ιόντα υδρογόνου τους (H⁺).
* αδύναμα οξέα: Μόνο μερικώς ιονίζουμε Στο νερό, που σημαίνει ότι απελευθερώνουν μόνο ένα μικρό τμήμα των ιόντων υδρογόνου τους.
Παράδειγμα:
* HCl (ισχυρό οξύ): HCl → H⁺ + CL⁻ (σχεδόν 100% ιονισμός)
* ch₃cooh (αδύναμο οξύ): Ch₃cooh ⇌ h⁺ + ch₃coo⁻ (μόνο ένα μικρό μερίδιο ιονίζουσες)
Αυτή η διαφορά στον ιονισμό αντικατοπτρίζεται στις τιμές pH . Τα ισχυρά οξέα έχουν πολύ χαμηλές τιμές ρΗ (εξαιρετικά όξινες), ενώ τα αδύναμα οξέα έχουν υψηλότερες τιμές ρΗ (λιγότερο όξινες).
