Τι είναι τα οξέα και οι βάσεις σύμφωνα με τον Arrhenius;
Ορισμός των οξέων και των βάσεων:
Ο Arrhenius, σουηδός επιστήμονας, πρότεινε έναν ορισμό για οξέα και βάσεις με βάση τη συμπεριφορά τους σε υδατικά διαλύματα:
οξέα: Σύμφωνα με τον Arrhenius, ένα οξύ είναι μια ουσία που αυξάνει τη συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου (Η+) Όταν διαλύεται σε νερό.
Παραδείγματα:
* Υδροχλωρικό οξύ (HCl): Hcl → h + + cl-
* Νιτρικό οξύ (HNO3): HNO3 → H + + NO3-
βάσεις: Ο Arrhenius καθόρισε μια βάση Ως ουσία που αυξάνει τη συγκέντρωση ιόντων υδροξειδίου (OH-) Όταν διαλύεται σε νερό.
Παραδείγματα:
* Υδροξείδιο του νατρίου (NAOH): Naoh → na + + oh-
* Υδροξείδιο του καλίου (KOH): Koh → k + + oh-
Βασικά σημεία:
* Αυτός ο ορισμός ισχύει μόνο για υδατικές λύσεις (λύσεις όπου το νερό είναι ο διαλύτης).
* Η εστίαση είναι στην παραγωγή συγκεκριμένων ιόντων (Η+ ή ΟΗ-) στη λύση.
* Αυτός ο ορισμός είναι περιορισμένος επειδή δεν εξηγεί τη συμπεριφορά ορισμένων ουσιών που δρουν ως οξέα ή βάσεις σε μη υδατικά διαλύματα.
Περιορισμοί:
* Η θεωρία του Arrhenius δεν μπορεί να εξηγήσει τη συμπεριφορά των ουσιών όπως η αμμωνία (NH3), η οποία δρα ως βάση χωρίς να παράγει ιόντα υδροξειδίου απευθείας στο νερό.
* Δεν εξηγεί επίσης την όξινη ή βασική φύση ορισμένων αλάτων, όπως το χλωριούχο αμμωνίου (NH4CL).
Συνολικά: Ο ορισμός του Arrhenius είναι ένα θεμελιώδες σημείο εκκίνησης για την κατανόηση των οξέων και των βάσεων, αλλά έχει περιορισμούς που αντιμετωπίστηκαν από μεταγενέστερες θεωρίες όπως ο Brønsted-Lowry και ο Lewis.
