Γιατί οι ομοιοπολικές ενώσεις δεν υποβάλλονται σε ηλεκτρόλυση;
Γιατί οι περισσότερες ομοιοπολικές ενώσεις δεν υποβάλλονται εύκολα σε ηλεκτρόλυση:
* Ισχυροί ομοιοπολικοί δεσμοί: Οι ομοιοπολικοί δεσμοί είναι γενικά πολύ ισχυροί, απαιτώντας μια σημαντική ποσότητα ενέργειας για να σπάσει. Η ηλεκτρόλυση βασίζεται στο σπάσιμο των δεσμών για να σχηματίσουν ιόντα, τα οποία στη συνέχεια μεταναστεύουν προς τα ηλεκτρόδια.
* Έλλειψη ελεύθερων ιόντων: Οι ομοιοπολικές ενώσεις συνήθως υπάρχουν ως ουδέτερα μόρια, που σημαίνει ότι δεν έχουν ελεύθερα ιόντα στη δομή τους. Η ηλεκτρόλυση χρειάζεται ιόντα στο διάλυμα για τη διεξαγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
* κακή αγωγιμότητα: Πολλές ομοιοπολικές ενώσεις είναι κακοί αγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας, οι οποίες είναι απαραίτητες για τη ροή φορτίου κατά τη διάρκεια της ηλεκτρόλυσης.
Εξαιρέσεις:
* Πολικές ομοιοπολικές ενώσεις: Ορισμένες πολικές ομοιοπολικές ενώσεις όπως το νερό (ΗΟΟ) και το υδροχλωρικό οξύ (HCl) μπορούν να υποβληθούν σε ηλεκτρόλυση. Αυτές οι ενώσεις, όταν διαλύονται σε νερό, μπορούν να ιονίζουν σε μικρό βαθμό, σχηματίζοντας ιόντα που μπορούν να συμμετάσχουν στη διαδικασία.
* Τυλενικές ομοιοπολικές ενώσεις: Ακόμη και ορισμένες μη πολικές ομοιοπολικές ενώσεις μπορούν να υποβληθούν σε ηλεκτρόλυση όταν βρίσκονται σε τετηγμένη κατάσταση. Η υψηλή θερμοκρασία αποδυναμώνει τους ομοιοπολικούς δεσμούς και μπορεί να διευκολύνει τον σχηματισμό ιόντων. Για παράδειγμα, το οξείδιο του τετηγμένου αργιλίου (AL₂O₃) είναι ηλεκτρολυμένο για την παραγωγή μεταλλικού αλουμινίου.
Περίληψη:
Ενώ οι περισσότερες ομοιοπολικές ενώσεις δεν υποβάλλονται εύκολα σε ηλεκτρόλυση λόγω των ισχυρών δεσμών τους και της έλλειψης ελεύθερων ιόντων, υπάρχουν ορισμένες εξαιρέσεις, ιδιαίτερα με πολικές ενώσεις ή εκείνες της λιωμένης κατάστασης. Η ικανότητα μιας ένωσης να υποβληθεί σε ηλεκτρόλυση εξαρτάται από την ικανότητά της να σχηματίζει ιόντα υπό τις δεδομένες συνθήκες.
