Γιατί η ζωή είναι ιοντική και όχι μοριακή;
* Διαφορά Ηλεκτροθετότητας: Το λίθιο (Li) είναι ένα αλκαλικό μέταλλο με χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα, ενώ το φθόριο (F) είναι αλογόνο με πολύ υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα. Αυτή η σημαντική διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα (2,96 για F και 0,98 για Li) οδηγεί σε πλήρη μεταφορά ηλεκτρονίων από Li σε F.
* Σχηματισμός ιόντων: Αυτή η μεταφορά ηλεκτρονίων έχει ως αποτέλεσμα το σχηματισμό θετικά φορτισμένων ιόντων λιθίου (Li+) και αρνητικά φορτισμένα ιόντα φθορίου (F-). Αυτά τα ιόντα συγκρατούνται από ισχυρές ηλεκτροστατικές δυνάμεις που ονομάζονται ιοντικοί δεσμοί.
* Δομή κρυσταλλικού πλέγματος: Τα ιόντα Li+ και F οργανώνονται σε ένα συγκεκριμένο, επαναλαμβανόμενο μοτίβο, σχηματίζοντας μια κρυσταλλική δομή. Αυτή η δομή είναι χαρακτηριστική των ιοντικών ενώσεων.
* Φυσικές ιδιότητες: Το LIF παρουσιάζει ιδιότητες χαρακτηριστικές των ιοντικών ενώσεων, όπως:
* Υψηλά σημεία τήξης και βρασμού λόγω των ισχυρών ιοντικών δεσμών.
* Διαλυτότητα σε πολικούς διαλύτες όπως το νερό.
* Η αγωγιμότητα σε τετηγμένη κατάσταση ή υδατικό διάλυμα λόγω της ελεύθερης κίνησης των ιόντων.
Αντίθετα, οι μοριακές ενώσεις σχηματίζονται με την κοινή χρήση ηλεκτρονίων μεταξύ των ατόμων, οδηγώντας στον σχηματισμό ομοιοπολικών δεσμών. Αυτές οι ενώσεις συνήθως έχουν χαμηλότερα σημεία τήξης και βρασμού, είναι συχνά διαλυτά σε μη πολικούς διαλύτες και δεν διεξάγουν καλά την ηλεκτρική ενέργεια.
Συνοπτικά: Η LIF είναι ιοντική λόγω της πλήρους μεταφοράς ηλεκτρονίων από το λίθιο σε φθορίου, με αποτέλεσμα το σχηματισμό φορτισμένων ιόντων και μιας κρυσταλλικής δομής που συγκρατείται από ισχυρούς ιοντικούς δεσμούς.
