Όσο μεγαλύτερη είναι η διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ δύο ποσοστού συνδεδεμένων ατόμων;
Εδώ είναι γιατί:
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Αυτό είναι ένα μέτρο της ικανότητας ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια σε έναν δεσμό.
* Ιονικός χαρακτήρας: Όταν υπάρχει μεγάλη διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας, το περισσότερο ηλεκτροαρνητικό άτομο τραβά τα κοινά ηλεκτρόνια πιο κοντά στον εαυτό του, δημιουργώντας ένα μερικό αρνητικό φορτίο σε αυτό το άτομο και ένα μερικό θετικό φορτίο στο λιγότερο ηλεκτροαρνητικό άτομο. Αυτό μοιάζει με ιοντικό δεσμό, όπου τα ηλεκτρόνια μεταφέρονται πλήρως.
Παραδείγματα:
* NaCl: Το νάτριο (Na) έχει χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα, ενώ το χλώριο (CL) έχει υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα. Η μεγάλη διαφορά οδηγεί σε έναν ιδιαίτερα ιοντικό δεσμό.
* hcl: Το υδρογόνο (Η) έχει χαμηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα από το χλώριο (CL), αλλά η διαφορά είναι μικρότερη από ό, τι στο NaCl. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα έναν πολικό ομοιοπολικό δεσμό, με κάποιο ιοντικό χαρακτήρα.
Συνοπτικά: Όσο περισσότερη διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας, τόσο περισσότερο ο δεσμός μοιάζει με ιοντικό δεσμό, με αποτέλεσμα υψηλότερο ποσοστό ιοντικού χαρακτήρα.
