Τι καθορίζει εάν ένα οξύ θα είναι ισχυρό ή αδύναμο;

Η αντοχή ενός οξέος καθορίζεται από τον βαθμό του ιονισμού σε διάλυμα. Εδώ είναι μια κατανομή:

Ισχυρά οξέα:

* Ionize εντελώς Σε διάλυμα, που σημαίνει ότι σχεδόν όλα τα μόρια τους δίνουν ένα πρωτόνιο (Η+) στο νερό.

* Υψηλός βαθμός ιονισμού.

* παράγουν υψηλή συγκέντρωση ιόντων υδρονίου (H3O+) σε διάλυμα, οδηγώντας σε χαμηλό pH.

* Παραδείγματα:υδροχλωρικό οξύ (HCl), νιτρικό οξύ (HNO3), θειικό οξύ (H2SO4)

αδύναμα οξέα:

* Ιονίστε μόνο εν μέρει Στο διάλυμα, που σημαίνει μόνο ένα μικρό ποσοστό των μορίων τους δίνουν ένα πρωτόνιο στο νερό.

* χαμηλός βαθμός ιονισμού.

* παράγει μια σχετικά χαμηλή συγκέντρωση ιόντων υδρονίου (H3O+) σε διάλυμα, με αποτέλεσμα υψηλότερο pH.

* Παραδείγματα:οξικό οξύ (CH3COOH), ανθρακικό οξύ (H2CO3), κιτρικό οξύ (C6H8O7)

Παράγοντες που επηρεάζουν την αντοχή οξέος:

* Αντοχή δεσμού: Ένας ασθενής δεσμός μεταξύ του ατόμου υδρογόνου και του υπόλοιπου μορίου οξέος καθιστά ευκολότερο να δοθεί το πρωτόνιο, οδηγώντας σε ένα ισχυρότερο οξύ.

* Ηλεκτροργατιστικότητα: Ένα εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικό άτομο που συνδέεται με το άτομο υδρογόνου τραβάει την πυκνότητα των ηλεκτρονίων, καθιστώντας ευκολότερη την απελευθέρωση του πρωτονίου και με αποτέλεσμα ένα ισχυρότερο οξύ.

* Σταθερότητα της συζευγμένης βάσης: Μια πιο σταθερή συζευγμένη βάση (το ανιόν που σχηματίζεται μετά τη δωρεά πρωτονίων) καθιστά το οξύ ισχυρότερο.

Συνοπτικά:

* Ισχυρά οξέα: Ιονίζουμε εντελώς, υψηλή [H3O+], χαμηλό pH.

* αδύναμα οξέα: Ιονίζουμε εν μέρει, χαμηλό [H3O+], υψηλότερο pH.

Λάβετε υπόψη ότι οι "ισχυροί" και "αδύναμοι" είναι σχετικοί όροι. Υπάρχουν παραλλαγές στη δύναμη και στις δύο κατηγορίες.