Όταν δοκιμάζετε το αέριο υδρογόνου, ένα άλλο εμπλέκεται ως αντιδραστήριο;
Το αέριο υδρογόνου είναι άχρωμο, άοσμο και εξαιρετικά εύφλεκτο. Αυτό σημαίνει ότι είναι δύσκολο να ανιχνευθεί απλώς παρατηρώντας το. Για να επιβεβαιώσουμε την παρουσία της, χρειαζόμαστε μια χημική αντίδραση που παράγει μια αξιοσημείωτη αλλαγή, όπως μια αλλαγή χρώματος ή μια φλόγα.
Η πιο κοινή δοκιμή περιλαμβάνει τη δοκιμή "pop":
1. REATANT: Χρησιμοποιούμε ένα καύσιμο νάρθηκα (ένα ξύλινο ραβδί με ένα λαμπερό Ember στο τέλος).
2. Αντίδραση: Το αέριο υδρογόνου αντιδρά με το οξυγόνο στον αέρα, προκαλώντας αντίδραση ταχείας καύσης (καύσης).
3. Παρατήρηση: Αυτή η αντίδραση δημιουργεί ένα διακριτικό "ποπ" ήχο λόγω της ταχείας επέκτασης των αερίων.
Άλλες δοκιμές περιλαμβάνουν συγκεκριμένες αντιδράσεις:
* Αντίδραση με οξείδιο του χαλκού: Το αέριο υδρογόνου θα μειώσει το οξείδιο του χαλκού στο χαλκό μέταλλο, παράγοντας νερό ως υποπροϊόν. Αυτό μπορεί να παρατηρηθεί ως αλλαγή χρώματος από μαύρο (οξείδιο του χαλκού) σε κοκκινωπό-καφέ (μεταλλικό χαλκό).
* Αντίδραση με αέριο χλωρίου: Το αέριο υδρογόνου αντιδρά με αέριο χλωρίου για να σχηματίσει υδρογόνο χλωριούχο, το οποίο είναι ένα άχρωμο, όξινο αέριο που μπορεί να ανιχνευθεί από την έντονη οσμή του.
Στην ουσία, η "δοκιμή" για το αέριο υδρογόνου δεν αφορά άμεσα τον εντοπισμό του αερίου. Πρόκειται για την παρατήρηση της χαρακτηριστικής αντίδρασης του υδρογόνου με ένα άλλο αντιδραστήριο.
