Γιατί τα μέταλλα είναι εύπλαστα, αλλά οι ιονικοί κρύσταλλοι όχι;

Η διαφορά στη μελαγχολικότητα μεταξύ μετάλλων και ιοντικών κρυστάλλων προκύπτει από τη θεμελιώδη φύση της συγκόλλησης και της δομής τους:

μέταλλα:

* Μεταλλική σύνδεση: Τα μέταλλα συγκρατούνται από μια "θάλασσα" των απομακρυσμένων ηλεκτρονίων. Αυτά τα ηλεκτρόνια δεν συνδέονται με κανένα συγκεκριμένο άτομο και μπορούν να κινούνται ελεύθερα σε όλο το μεταλλικό πλέγμα.

* Μη κατευθυνόμενη σύνδεση: Αυτή η απομάκρυνση των ηλεκτρονίων σημαίνει ότι ο μεταλλικός δεσμός είναι μη κατευθυνόμενος, επιτρέποντας στα άτομα να γλιστρούν ο ένας στον άλλο χωρίς να σπάσουν τον δεσμό.

* Μαλλιδοιμία: Όταν μια δύναμη εφαρμόζεται σε ένα μέταλλο, τα στρώματα των ατόμων μπορούν να μετατοπιστούν και να παραμορφωθούν χωρίς να διαταράξουν τη συνολική δομή. Τα απομακρυσμένα ηλεκτρόνια προσαρμόζονται στη νέα διάταξη, διατηρώντας τον μεταλλικό δεσμό.

ιονικοί κρύσταλλοι:

* Ιονική σύνδεση: Οι ιονικοί κρύσταλλοι σχηματίζονται με ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ των αντιθέτων ιόντων. Αυτοί οι δεσμοί είναι ισχυροί και κατευθυντικοί, σχηματίζοντας ένα άκαμπτο, τρισδιάστατο πλέγμα.

* σταθερές θέσεις: Τα ιόντα διατηρούνται σε συγκεκριμένες, σταθερές θέσεις εντός του κρυσταλλικού πλέγματος.

* Βρετανία: Όταν μια δύναμη εφαρμόζεται σε ένα ιοντικό κρύσταλλο, διαταράσσει την ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ των ιόντων. Η άκαμπτη δομή δεν μπορεί εύκολα να παραμορφωθεί και τα κρυστάλλινα κατάγματα κατά μήκος των επιπέδων αδυναμίας.

Συνοπτικά:

Τα μέταλλα είναι εύπλαστα, επειδή τα απομακρυσμένα ηλεκτρόνια τους επιτρέπουν την αναδιάταξη της ευέλικτης σύνδεσης. Οι ιοντικοί κρύσταλλοι είναι εύθραυστοι επειδή οι άκαμπτοι, κατευθυντικοί δεσμοί τους είναι εύκολα σπασμένοι όταν διαταράσσεται η κρυσταλλική δομή.