Το διάλυμα άλατος NaCl που περιέχει διαλυμένο οξυγόνο θα είναι πιο διαβρωτικό από το διάλυμα χωρίς αέρα;
* Ο ρόλος του οξυγόνου στη διάβρωση: Το οξυγόνο είναι ένα βασικό συστατικό στην ηλεκτροχημική διαδικασία διάβρωσης. Λειτουργεί ως οξειδωτικός παράγοντας, δέχεται ηλεκτρόνια από το μέταλλο και σχηματίζοντας στρώματα οξειδίου στην επιφάνεια του. Αυτή η διαδικασία αποδυναμώνει το μέταλλο και οδηγεί στην επιδείνωση του.
* Ηλεκτροχημική διάβρωση σε διαλύματα αλατιού: Τα διαλύματα αλατιού, όπως το NaCl, είναι εξαιρετικοί ηλεκτρολύτες. Επιτρέπουν τη ροή των ιόντων, διευκολύνοντας τις ηλεκτροχημικές αντιδράσεις που οδηγούν στη διάβρωση.
* Συνδυασμένο αποτέλεσμα: Όταν το οξυγόνο υπάρχει σε διάλυμα αλατιού, επιταχύνει τη διαδικασία διάβρωσης. Το διαλυμένο οξυγόνο λειτουργεί ως δέκτης ηλεκτρονίων και το διάλυμα αλατιού παρέχει τα ιόντα που απαιτούνται για την ολοκλήρωση του κυκλώματος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια πιο επιθετική επίθεση στη μεταλλική επιφάνεια.
Παράδειγμα:
Φανταστείτε ένα κομμάτι σιδήρου βυθισμένο σε μια λύση NaCl.
* χωρίς αέρα: Χωρίς οξυγόνο, ο ρυθμός διάβρωσης θα είναι πολύ πιο αργός.
* με οξυγόνο: Η παρουσία οξυγόνου στο διάλυμα επιτρέπει τον σχηματισμό σκουριάς (οξείδιο του σιδήρου) στην επιφάνεια. Αυτή η σκουριά είναι πορώδη και επιτρέπει περαιτέρω διείσδυση οξυγόνου και αλατιού, επιταχύνοντας τη διαδικασία διάβρωσης.
Συνοπτικά: Το διαλυμένο οξυγόνο σε ένα διάλυμα άλατος NaCl αυξάνει σημαντικά τον ρυθμό διάβρωσης παρέχοντας έναν οξειδωτικό παράγοντα που ενισχύει τις ηλεκτροχημικές αντιδράσεις που οδηγούν στην επιδείνωση του μετάλλου.
