Ποιες ουσίες μειώνουν τη συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου σε ένα διάλυμα;
* Κλίμακα pH: Η κλίμακα pH μετρά την οξύτητα ή την αλκαλικότητα ενός διαλύματος. Ένα χαμηλότερο ρΗ υποδεικνύει υψηλότερη συγκέντρωση ιόντων Η+ (όξινο), ενώ ένα υψηλότερο ρΗ υποδηλώνει χαμηλότερη συγκέντρωση ιόντων Η+ (βασικά).
* βάσεις και ιόντα Η+: Οι βάσεις, εξ ορισμού, είναι ουσίες που αντιδρούν και αφαιρέσουν τα ιόντα Η+ από μια λύση. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται εξουδετέρωση .
* Παραδείγματα βάσεων: Τα κοινά παραδείγματα βάσεων περιλαμβάνουν:
* Υδροξείδια: Αυτά περιέχουν το ιόν υδροξειδίου (ΟΗ-), το οποίο αντιδρά άμεσα με Η+ για να σχηματίσει νερό (H2O). Για παράδειγμα, υδροξείδιο του νατρίου (ΝΑΟΗ).
* ανθρακικά και δισανθρακικά: Αυτά αντιδρούν με Η+ για να σχηματίσουν ανθρακικό οξύ (H2CO3), το οποίο στη συνέχεια αποσυντίθεται σε διοξείδιο του άνθρακα (CO2) και νερό (H2O). Για παράδειγμα, ανθρακικό νάτριο (NA2CO3).
* αμμωνία (NH3): Αυτό λειτουργεί ως βάση με την αποδοχή ιόντων Η+ για να σχηματίσει ιόντα αμμωνίου (NH4+).
Συνοπτικά:
* Οι βάσεις μειώνουν τη συγκέντρωση ιόντων Η+ σε ένα διάλυμα.
* Αυτό καθιστά το διάλυμα λιγότερο όξινο και πιο βασικό (υψηλότερο pH).
* Η διαδικασία των βάσεων που αντιδρούν και η αφαίρεση των ιόντων Η+ ονομάζεται εξουδετέρωση.