Είναι τα περισσότερα οργανικά οξέα ισχυρά ή αδύναμα;
Εδώ είναι γιατί:
* Δομή: Τα οργανικά οξέα συνήθως περιέχουν μια καρβοξυλική ομάδα (-COOH). Αυτή η ομάδα περιέχει έναν πολικό δεσμό μεταξύ του οξυγόνου και του υδρογόνου, γεγονός που καθιστά το ιόν υδρογόνου (Η+) σχετικά εύκολο να δωρίσει, αλλά όχι τόσο εύκολα όσο τα ισχυρά οξέα.
* Επαγωγικά αποτελέσματα: Η παρουσία ομάδων με ηλεκτρονίων που βρίσκονται κοντά στην καρβοξυλική ομάδα μπορεί να αυξήσει την οξύτητα σταθεροποιώντας το αρνητικό φορτίο στο ιόν καρβοξυλικού (COO-) μετά τη δωρεά πρωτονίων. Ωστόσο, αυτά τα αποτελέσματα συνήθως δεν είναι αρκετά ισχυρά ώστε να κάνουν το οξύ "ισχυρό".
* σταθεροποίηση συντονισμού: Το καρβοξυλικό ιόν έχει δομές συντονισμού, οι οποίες απομακρύνουν το αρνητικό φορτίο, καθιστώντας το πιο σταθερό. Αυτό συμβάλλει επίσης στην αδυναμία του οξέος.
Παραδείγματα ασθενών οργανικών οξέων:
* Οξικό οξύ (CH3COOH)
* Μυρμηκικό οξύ (HCOOH)
* Κιτρικό οξύ (C6H8O7)
* Γαλακτικό οξύ (C3H6O3)
Εξαιρέσεις:
Υπάρχουν μερικά οργανικά οξέα που θεωρούνται ισχυρά, όπως:
* Τριφθοροξικό οξύ (CF3COOH): Η ισχυρή επίδραση που εμποδίζει τα ηλεκτρόνια των τριών ατόμων φθορίου αυξάνει σημαντικά την οξύτητα.
* πικρικό οξύ (C6H2 (NO2) 3OH): Οι τρεις ομάδες νιτρο είναι εξαιρετικά ηλεκτρονικές-μειρές, καθιστώντας αυτό το οξύ ισχυρό.
Συνοπτικά:
Ενώ υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις, τα περισσότερα οργανικά οξέα είναι αδύναμα λόγω της δομής τους, των επαγωγικών επιδράσεων και της σταθεροποίησης συντονισμού. Δεν διαχωρίζονται εντελώς σε διάλυμα, με αποτέλεσμα χαμηλότερη συγκέντρωση ιόντων Η+ σε σύγκριση με τα ισχυρά οξέα.
