Πώς μπορείτε να προκαλέσετε μεγαλύτερη διαλυμένη ουσία να διαλυθεί σε ένα υγρό;
1. Αύξηση της θερμοκρασίας:
* Πώς λειτουργεί: Η θέρμανση του διαλύτη (υγρό) αυξάνει την κινητική ενέργεια των μορίων του διαλύτη. Αυτή η αυξημένη κίνηση επιτρέπει στα μόρια του διαλύτη να σπάσουν αποτελεσματικότερα τα σωματίδια διαλυτής ουσίας και να τα περιβάλλουν.
* Παράδειγμα: Η ζάχαρη διαλύεται πιο εύκολα σε ζεστό νερό από ό, τι σε κρύο νερό.
2. Ανάδευση ή αναταραχή:
* Πώς λειτουργεί: Η ανάδευση ή η αναταραχή του διαλύματος φέρνει σε επαφή τα μόρια φρέσκων διαλύτη σε επαφή με τα σωματίδια διαλυτής ουσίας. Αυτό επιταχύνει τη διαδικασία διάλυσης.
* Παράδειγμα: Η διάλυση του αλατιού στο νερό είναι πολύ πιο γρήγορη εάν ανακατεύετε το διάλυμα.
3. Αύξηση της επιφάνειας:
* Πώς λειτουργεί: Η διάσπαση της διαλελυμένης ουσίας σε μικρότερα κομμάτια αυξάνει την επιφάνεια που εκτίθεται στον διαλύτη. Αυτό δίνει στον διαλύτη περισσότερα μέρη για να επιτεθεί στα σωματίδια διαλυμένης ουσίας.
* Παράδειγμα: Ένας κύβος ζάχαρης θα διαλύεται πιο αργά από μια ίση ποσότητα κοκκοποιημένης ζάχαρης.
4. Αλλαγή του διαλύτη:
* Πώς λειτουργεί: Μερικοί διαλύτες είναι καλύτεροι στη διάλυση ορισμένων διαλυμάτων από άλλες.
* Παράδειγμα: Το αλάτι διαλύεται καλά στο νερό, αλλά όχι τόσο καλά στο λάδι.
5. Χρησιμοποιήστε έναν πολικό διαλύτη για πολικές διαλυμένες ουσίες:
* Πώς λειτουργεί: Οι πολικοί διαλύτες (όπως το νερό) διαλύουν τις πολικές διαλύσεις (όπως η ζάχαρη) επειδή έχουν παρόμοιες διαμοριακές δυνάμεις.
* Παράδειγμα: Το λάδι είναι ένας μη πολικός διαλύτης, οπότε δεν θα διαλύσει αποτελεσματικά τη ζάχαρη.
6. Χρησιμοποιήστε έναν μη πολικό διαλύτη για μη πολικές διαλύσεις:
* Πώς λειτουργεί: Οι μη πολικοί διαλύτες (όπως το πετρέλαιο) διαλύουν μη πολικές διαλύσεις (όπως το γράσο) επειδή έχουν παρόμοιες διαμοριακές δυνάμεις.
* Παράδειγμα: Το νερό είναι ένας πολικός διαλύτης, οπότε δεν θα διαλύσει αποτελεσματικά το γράσο.
Σημαντική σημείωση: Υπάρχει ένα όριο για το πόσο διαλυμένη ουσία μπορεί να διαλυθεί σε έναν διαλύτη σε μια δεδομένη θερμοκρασία. Αυτό το όριο ονομάζεται Διαλυτότητα της διαλυμένης ουσίας στον διαλύτη. Μόλις η λύση φτάσει στο σημείο κορεσμού της, δεν θα διαλυθεί πλέον η διαλυμένη ουσία.
