Πώς θα δοκιμάσατε ένα αέριο εάν είναι υδρογόνο;
1. Δοκιμή καύσης:
* Διαδικασία: Αναφπλήστε ένα μικρό δείγμα του αερίου. Εάν καίγεται με μια ανοιχτή μπλε φλόγα και παράγει μόνο υδρατμούς, είναι πιθανό υδρογόνο.
* ΠΡΟΣΟΧΗ: Αυτή η μέθοδος είναι εξαιρετικά εύφλεκτη και πρέπει να εκτελείται μόνο με ακραία προσοχή και κάτω από μια κουκούλα καπνού.
* Σημείωση: Άλλα εύφλεκτα αέρια όπως το μεθάνιο μπορούν επίσης να καούν με μπλε φλόγα, οπότε αυτή η δοκιμή δεν είναι οριστική.
2. Pop test:
* Διαδικασία: Κρατήστε ένα δοκιμαστικό σωλήνα που περιέχει το αέριο κοντά σε μια φλόγα. Εάν το αέριο είναι υδρογόνο, θα δημιουργήσει έναν ήχο "popping" όταν αναφλέγεται.
* ΠΡΟΣΟΧΗ: Πρόκειται για μια λιγότερο επικίνδυνη παραλλαγή της δοκιμής καύσης, αλλά απαιτεί προσοχή.
3. Αντίδραση με οξείδιο του χαλκού:
* Διαδικασία: Περάστε το αέριο πάνω από θερμαινόμενο οξείδιο του χαλκού. Εάν το αέριο είναι υδρογόνο, θα μειώσει το οξείδιο του χαλκού σε μεταλλικό μέταλλο, το οποίο θα εμφανιστεί ως κόκκινο-καφέ στερεό. Θα παραχθούν επίσης υδρατμοί.
* Σημείωση: Αυτή η μέθοδος είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές καύσης, αλλά απαιτεί περισσότερη ρύθμιση.
4. Φασματοσκοπία:
* Διαδικασία: Χρησιμοποιήστε ένα φασματόμετρο για να αναλύσετε το φως που εκπέμπεται από το αέριο όταν διεγείρεται. Το υδρογόνο έχει χαρακτηριστική φασματική γραμμή στα 656,3 nm (κόκκινο) και άλλα συγκεκριμένα μήκη κύματος.
* Σημείωση: Αυτή η μέθοδος είναι πολύ ακριβής και οριστική, αλλά απαιτεί εξειδικευμένο εξοπλισμό.
5. Χρωματογραφία αερίου:
* Διαδικασία: Χρησιμοποιήστε ένα αέρια χρωματογραφία για να διαχωρίσετε τα συστατικά του αερίου με βάση τις διαφορετικές ιδιότητές τους. Ο χρόνος συγκράτησης του υδρογόνου θα είναι χαρακτηριστικός και αναγνωρίσιμος.
* Σημείωση: Αυτή η μέθοδος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη και μπορεί να διακρίνει μεταξύ διαφορετικών αερίων, αλλά απαιτεί εξειδικευμένο εξοπλισμό.
Θυμηθείτε: Πάντα να φοράτε κατάλληλα εργαλεία ασφαλείας όταν εργάζεστε με αέρια και εκτελείτε αυτές τις δοκιμές σε μια καλά αεριζόμενη περιοχή ή κάτω από μια κουκούλα καπνού.
