Τι συμβαίνει με τα σωματίδια μιας ουσίας όταν διαλύονται;

Όταν διαλύεται μια διαλυμένη ουσία, τα σωματίδια του υφίστανται μερικές βασικές αλλαγές:

1. Διαχωρισμός ο ένας από τον άλλο: Οι ελκυστικές δυνάμεις που συγκρατούν τα σωματίδια διαλυμένης ουσίας μαζί (όπως οι ιοντικοί δεσμοί ή οι διαμοριακές δυνάμεις) ξεπερνούν. Αυτό επιτρέπει στα μεμονωμένα σωματίδια να απομακρυνθούν το ένα από το άλλο.

2. Αλληλεπίδραση με τον διαλύτη: Τα διαχωρισμένα σωματίδια διαλυμένης ουσίας αλληλεπιδρούν στη συνέχεια με τα μόρια του διαλύτη. Αυτή η αλληλεπίδραση ονομάζεται διαλυτοποίηση ή Ενυδάτωση Εάν ο διαλύτης είναι νερό.

3. Διασπορά: Τα διαλυμένα σωματίδια διαλυμένης ουσίας διασκορπίζονται ομοιόμορφα σε όλο τον διαλύτη, δημιουργώντας ένα ομοιογενές μίγμα (λύση).

Εδώ είναι μια πιο προσεκτική ματιά σε κάθε βήμα:

Διαχωρισμός:

* Ιωνικές ενώσεις: Οι ισχυρές ηλεκτροστατικές δυνάμεις που συγκρατούν ιόντα σε ένα κρυσταλλικό πλέγμα σπάζουν από τα πολικά μόρια διαλύτη. Τα θετικά και τα αρνητικά ιόντα περιβάλλονται από τα μόρια του διαλύτη, προστατεύοντάς τα ουσιαστικά το ένα από το άλλο.

* Μοριακές ενώσεις: Οι ασθενέστερες διαμοριακές δυνάμεις που συγκρατούν μόρια μαζί ξεπερνούνται από τα μόρια του διαλύτη. Αυτό εξαρτάται από τους τύπους των διαμοριακών δυνάμεων που υπάρχουν τόσο στον διαλυτή ουσία όσο και στον διαλύτη (π.χ. δεσμός υδρογόνου, αλληλεπιδράσεις διπολικής διπόλης, δυνάμεις διασποράς του Λονδίνου).

αλληλεπίδραση με τον διαλύτη:

* Πολικές διαλυμένες ουσίες: Αυτές οι διαλυμένες ουσίες αλληλεπιδρούν έντονα με πολικούς διαλύτες όπως το νερό, λόγω της έλξης μεταξύ των αντίθετων φορτίων τους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο "όπως διαλύεται" - οι πολικές διαλυμένες ουσίες διαλύονται καλά σε πολικούς διαλύτες.

* Μη πολικές διαλυμένες ουσίες: Αυτές οι διαλυμένες ουσίες αλληλεπιδρούν ασθενώς με μη πολικούς διαλύτες όπως το πετρέλαιο, μέσω προσωρινών διπόλων επαγόμενων.

Διασπορά:

* Τα σωματίδια διαλυμένης ουσίας περιβάλλονται τώρα από μόρια διαλύτη και κινούνται ελεύθερα σε όλο το διάλυμα, δημιουργώντας ένα ομοιογενές μίγμα. Αυτό σημαίνει ότι η συγκέντρωση της ουσίας είναι η ίδια καθ 'όλη τη διάρκεια του διαλύματος.

Συνοπτικά:

Η διάλυση περιλαμβάνει τον διαχωρισμό των σωματιδίων διαλυτής ουσίας, την αλληλεπίδρασή τους με τα μόρια του διαλύτη και την ομοιόμορφη διασπορά τους σε όλο τον διαλύτη, με αποτέλεσμα μια ομοιογενής λύση. Η αντοχή των αλληλεπιδράσεων μεταξύ της διαλυμένης ουσίας και του διαλύτη καθορίζει τη διαλυτότητα της ουσίας.