Είναι ο χαλκός ως οξειδωτικός ή αναγωγικός παράγοντας με νιτρικό ασήμι;
* Αντιδράσεις μείωσης οξείδωσης: Η αντίδραση μεταξύ νιτρικού χαλκού και αργύρου είναι ένα κλασικό παράδειγμα μιας οξειδοαναγωγικής αντίδρασης. Σε μια οξειδοαναγωγική αντίδραση, ένα είδος χάνει ηλεκτρόνια (οξείδωση) και ένα άλλο είδος κερδίζει ηλεκτρόνια (μείωση).
* Ο ρόλος του χαλκού: Ο χαλκός είναι πιο αντιδραστικός από το ασήμι. Αυτό σημαίνει ότι ο χαλκός έχει μεγαλύτερη τάση να χάνει ηλεκτρόνια (οξειδωμένο) σε σύγκριση με το ασήμι.
* Η αντίδραση: Όταν ο χαλκός τοποθετείται σε διάλυμα νιτρικού αργύρου, συμβαίνει η ακόλουθη αντίδραση:
cu (s) + 2agno₃ (aq) → cu (no₃) ₂ (aq) + 2ag (s)
* Χαλκός (Cu) χάνει δύο ηλεκτρόνια για να σχηματίσουν ιόντα χαλκού (II) (Cu2⁺). Αυτή είναι η οξείδωση.
* Ασημένια ιόντα (ag⁺) Κερδίστε ένα ηλεκτρόνιο το καθένα για να σχηματίσει στερεό ασήμι (AG). Αυτή είναι η μείωση.
Επομένως, δεδομένου ότι ο χαλκός χάνει ηλεκτρόνια (οξειδώνεται), δρα ως αναγωγικός παράγοντας.
