Ποια ανακάλυψη αντιφάσκει με τα συστατικά της ατομικής θεωρίας των Daltons;

Η ατομική θεωρία του Dalton, που προτάθηκε στις αρχές του 1800, ήταν μια πρωτοποριακή εξήγηση της ύλης. Ωστόσο, αρκετές ανακαλύψεις αργότερα έρχονται σε αντίθεση με ορισμένα από τα συστατικά της:

1. Υποατομικά σωματίδια: Ο Dalton πίστευε ότι τα άτομα ήταν αδιαίρετα και θεμελιώδη δομικά στοιχεία της ύλης. Ωστόσο, η ανακάλυψη των ηλεκτρονίων από τον J.J. Thomson το 1897 και αργότερα η ανακάλυψη πρωτονίων και νετρονίων από τους Rutherford και Chadwick απέδειξε ότι τα άτομα δεν είναι αδιαίρετα. Αποτελούνται από μικρότερα, υποατομικά σωματίδια.

2. Ισότοπα: Η θεωρία του Dalton δήλωσε ότι όλα τα άτομα του ίδιου στοιχείου είναι πανομοιότυπα στη μάζα και τις ιδιότητες. Ωστόσο, η ανακάλυψη των ισοτόπων στις αρχές του 20ού αιώνα έδειξε ότι τα άτομα του ίδιου στοιχείου μπορούν να έχουν διαφορετικές μάζες λόγω μεταβολών στον αριθμό των νετρονίων στους πυρήνες τους. Για παράδειγμα, ο άνθρακας-12 και ο άνθρακας-14 είναι ισότοπα άνθρακα.

3. Πυρηνικές αντιδράσεις: Η θεωρία του Dalton δεν αντιμετώπισε τη δυνατότητα να αλλάξει τα άτομα σε άλλα στοιχεία. Ωστόσο, οι πυρηνικές αντιδράσεις όπως η ραδιενεργή αποσύνθεση και η πυρηνική σύντηξη καταδεικνύουν ότι τα άτομα μπορούν πράγματι να μετατραπούν σε άλλα άτομα.

4. Κβαντική Μηχανική: Η θεωρία του Dalton περιέγραψε τα άτομα ως στερεά, σφαιρικά σωματίδια. Ωστόσο, η ανάπτυξη της κβαντικής μηχανικής στις αρχές του 20ου αιώνα αποκάλυψε ότι τα ηλεκτρόνια δεν περιστρέφονται περιστρεφόμενοι στον πυρήνα σε σταθερές διαδρομές όπως οι πλανήτες γύρω από τον ήλιο. Αντ 'αυτού, καταλαμβάνουν περιοχές του χώρου που ονομάζονται τροχιακά και η συμπεριφορά τους διέπεται από την πιθανότητα και τις κβαντικές αρχές.

Αυτές οι ανακαλύψεις επανάσταση στην κατανόησή μας για τα άτομα και οδήγησαν στην ανάπτυξη της σύγχρονης ατομικής θεωρίας, η οποία ενσωματώνει αυτά τα νέα ευρήματα και παρέχει μια πιο ακριβή και λεπτή εικόνα του ατόμου.