Γιατί είναι το ομοιοπολικό μεταξύ δύο ατόμων του ίδιου στοιχείου ένας μη πολικός δεσμός;

Ένας ομοιοπολικός δεσμός μεταξύ δύο ατόμων του ίδιου στοιχείου θεωρείται μη πολικός για τους ακόλουθους λόγους:

* ίση ηλεκτροαρνητικότητα: Τα άτομα του ίδιου στοιχείου έχουν την ίδια ηλεκτροαρνητικότητα. Η ηλεκτροαρνητικότητα είναι η τάση ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια σε έναν δεσμό. Δεδομένου ότι τραβούν τα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια με ίση δύναμη, δεν υπάρχει ανομοιογενή κατανομή της πυκνότητας ηλεκτρονίων.

* Χωρίς διπολική στιγμή: Η ίση κατανομή των ηλεκτρονίων οδηγεί σε συμμετρική κατανομή του φορτίου. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει διαχωρισμός του φορτίου, και επομένως δεν υπάρχει διπολική στιγμή (μέτρο του διαχωρισμού θετικών και αρνητικών φορτίων).

Παράδειγμα:

Εξετάστε τον δεσμό μεταξύ δύο ατόμων χλωρίου (CL-CL) σε ένα μόριο χλωρίου (CL 2 ). Και τα δύο άτομα χλωρίου έχουν την ίδια ηλεκτροαρνητικότητα. Μοιράζονται τα δύο ηλεκτρόνια στον δεσμό εξίσου, με αποτέλεσμα έναν μη πολικό ομοιοπολικό δεσμό.

Σε αντίθεση:

Όταν δύο διαφορετικά άτομα με ποικίλες ηλεκτροναυγγυτικότητες σχηματίζουν έναν ομοιοπολικό δεσμό, τα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια τραβούν πιο έντονα προς το άτομο με υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα μερικό αρνητικό φορτίο στο περισσότερο ηλεκτροαρνητικό άτομο και ένα μερικό θετικό φορτίο στο λιγότερο ηλεκτροαρνητικό άτομο, δημιουργώντας έναν πολικό ομοιοπολικό δεσμό.