Μια ιοντική ένωση γράφεται χρησιμοποιώντας τις υψηλότερες αναλογίες ιόντων σε μια ένωση;

Αυτό δεν είναι αρκετά ακριβές. Ενώ οι υψηλότερες αναλογίες χρησιμοποιούνται σε ιοντικές ενώσεις, δεν πρόκειται για την εύρεση των υψηλότερων αναλογιών, αλλά για την εύρεση του απλούστερου αναλογία που έχει ως αποτέλεσμα ένα ουδέτερο χημική ένωση.

Εδώ είναι γιατί:

* ουδέτερη φόρτιση: Οι ιοντικές ενώσεις σχηματίζονται όταν ένα μέταλλο (θετικά φορτισμένο) και ένας μη μεταλλικός (αρνητικά φορτισμένος) δεσμός. Το κλειδί είναι να επιτευχθεί συνολικά ένα ουδέτερο φορτίο. Αυτό σημαίνει ότι το συνολικό θετικό φορτίο από τα μεταλλικά ιόντα πρέπει να ισούται με το συνολικό αρνητικό φορτίο από τα μη μέταλλα ιόντα.

* απλούστερη αναλογία: Χρησιμοποιούμε τη μικρότερη αναλογία ιόντων ιόντων για να επιτύχουμε την ουδετερότητα. Αυτό ονομάζεται εμπειρικός τύπος .

Παράδειγμα:

Εξετάστε το χλωριούχο νάτριο (NaCl). Το νάτριο (Na) έχει φορτίο +1 και το χλώριο (CL) έχει φορτίο -1. Για να εξισορροπήσουμε τις χρεώσεις, χρειαζόμαστε ένα ιόν νατρίου για κάθε ένα χλωριούχο ιόν. Δεν λέμε Na2Cl2, παρόλο που ο λόγος αυτός εξισορροπεί επίσης τις χρεώσεις, επειδή το Na2Cl2 είναι υψηλότερη αναλογία.

Συνοπτικά:

Οι ιοντικές ενώσεις γράφονται χρησιμοποιώντας τον απλούστερο λόγο ιόντων ιόντων που οδηγεί σε ουδέτερη ένωση. Αυτή είναι η εμπειρική φόρμουλα.