Υπάρχουν επιβλαβείς χημικές ουσίες στην ύλη;
* Οι χημικές ουσίες είναι τα δομικά στοιχεία όλων: Όλη η ύλη αποτελείται από χημικά, από τον αέρα που αναπνέουμε στο νερό που πίνουμε, το φαγητό που τρώμε και τα δικά μας σώματα. Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο όπως το "μη χημικό" θέμα.
* Η βλάβη είναι σχετική: Η έννοια του "επιβλαβής" είναι υποκειμενική και εξαρτάται από το πλαίσιο. Μια χημική ουσία που είναι επικίνδυνη σε υψηλές δόσεις ή ορισμένες μορφές μπορεί να είναι αβλαβής ή ακόμη και ευεργετική σε άλλες καταστάσεις. Για παράδειγμα, το νερό είναι απαραίτητο για τη ζωή, αλλά πάρα πολύ νερό μπορεί να είναι θανατηφόρο.
* Πρόκειται για δοσολογία και έκθεση: Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν ένα χημικό είναι "επιβλαβές", αλλά πόση έκθεση σε αυτό είναι ασφαλής. Ακόμα και κάτι σαν το οξυγόνο, το οποίο πρέπει να επιβιώσουμε, μπορεί να είναι τοξικό σε υψηλές συγκεντρώσεις.
Έτσι, αντί να σκεφτόμαστε "επιβλαβείς χημικές ουσίες", είναι πιο ακριβές να επικεντρωθούμε σε:
* Το συγκεκριμένο χημικό: Ποια είναι η εν λόγω χημική ουσία;
* Η συγκέντρωση: Πόσα από τα χημικά είναι παρόντα;
* Χρόνος έκθεσης: Πόσο καιρό εκτίθενται σε αυτό;
* Διαδρομή έκθεσης: Πώς εισέρχεται η χημική ουσία στο σώμα (εισπνέεται, απορροφάται, απορροφάται μέσω του δέρματος);
Παραδείγματα:
* μονοξείδιο του άνθρακα: Θανατηφόρα σε υψηλές συγκεντρώσεις, αλλά ένα φυσικό υποπροϊόν ορισμένων διαδικασιών καύσης.
* υδράργυρος: Τοξικές σε υψηλές ποσότητες, αλλά χρησιμοποιούνται σε θερμόμετρα και άλλες ιατρικές συσκευές.
* μολύβδου: Επιβλαβές για τα παιδιά, αλλά χρησιμοποιούνται σε μπαταρίες και άλλα προϊόντα.
Συνοπτικά: Όλη η ύλη αποτελείται από χημικά. Αντί να σκεφτόμαστε "επιβλαβή χημικά", επικεντρωθείτε στην κατανόηση της συγκεκριμένης χημικής ουσίας, της δοσολογίας και του πλαισίου της έκθεσης.
