bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Ποιοι είναι οι διαφορετικοί επιστήμονες που εμπλέκονται στην προέλευση της σύγχρονης χημείας;

Είναι δύσκολο να εντοπίσουμε συγκεκριμένους "επιστήμονες" που είναι υπεύθυνοι για την * προέλευση * της σύγχρονης χημείας, καθώς είναι ένα πολύπλοκο πεδίο με ρίζες σε διάφορους πολιτισμούς και χρονικές περιόδους. Ωστόσο, μπορούμε να επισημάνουμε τα βασικά στοιχεία που διαμόρφωσαν σημαντικά την ανάπτυξή του:

Αρχαίος κόσμος:

* Δημοκρατικός (περ. 460-370 π.Χ.): Πρότεινε την ιδέα των ατόμων, τα θεμελιώδη δομικά στοιχεία της ύλης.

* Αριστοτέλης (384-322 π.Χ.): Αν και οι ιδέες του για τα στοιχεία ήταν λανθασμένες, η συστηματική του προσέγγιση στην κατανόηση της φύσης επηρέασε την επιστημονική έρευνα.

* Αλχημιστές (διάφορες χρονικές περιόδους): Ενώ συχνά συνδέονται με τη μαγεία, οι αλχημιστές διεξήγαγαν πειράματα που έθεσαν τις βάσεις για τις χημικές τεχνικές και τη μελέτη των στοιχείων.

Μεσαιωνική και Αναγέννηση:

* Jabir Ibn Hayyan (περίπου 721-815): Μια εξέχουσα μορφή στην ισλαμική αλχημεία που συνέβαλε στις χημικές τεχνικές και ανέπτυξε τη διαδικασία της απόσταξης.

* Robert Boyle (1627-1691): Θεωρείται ο «πατέρας της σύγχρονης χημείας», αμφισβήτησε την παραδοσιακή θεωρία τεσσάρων στοιχείων και καθόρισε την έννοια ενός στοιχείου ως ουσία που δεν μπορεί να καταρρεύσει περαιτέρω. Επίσης, διατύπωσε το νόμο του Boyle, σχετικά με την πίεση και τον όγκο ενός αερίου.

* Antoine Lavoisier (1743-1794): Γνωστή για την πρωτοποριακή εργασία του για την καύση, ο Lavoisier καθιέρωσε το νόμο της διατήρησης της μάζας και διατύπωσε τον σύγχρονο ορισμό ενός στοιχείου. Εισήγαγε επίσης το σύστημα χημικής ονοματολογίας που χρησιμοποιούμε σήμερα.

19ος αιώνας και πέρα:

* John Dalton (1766-1844): Ανέπτυξε την ατομική θεωρία, προτείνοντας ότι τα στοιχεία αποτελούνται από άτομα με μοναδικές ιδιότητες. Διατύπωσε επίσης το νόμο πολλαπλών αναλογιών.

* Dmitri Mendeleev (1834-1907): Δημιούργησε τον πρώτο περιοδικό πίνακα στοιχείων, ο οποίος διοργάνωσε στοιχεία από το ατομικό τους βάρος και προέβλεψε την ύπαρξη μη ανακαλυμμένων στοιχείων.

* Marie Curie (1867-1934): Ένας πρωτοπόρος στη ραδιενέργεια, η έρευνα του Curie για το Radium και το Polonium άνοιξε νέα σύνορα στην πυρηνική χημεία.

Βασικές έννοιες και εξελίξεις:

* Η επιστημονική μέθοδος: Η συστηματική προσέγγιση της έρευνας, συμπεριλαμβανομένης της παρατήρησης, του πειραματισμού και της ανάλυσης, έγινε θεμελιώδης για τη χημική έρευνα.

* Ατομική θεωρία: Η κατανόηση των ατόμων ως θεμελιωδών δομικών στοιχείων της ύλης επανάσταση της χημείας.

* Περιοδικός πίνακας: Η οργάνωση των στοιχείων από τις ιδιότητές τους επέτρεψε την πρόβλεψη της χημικής συμπεριφοράς και την ανακάλυψη νέων στοιχείων.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτά είναι μόνο μερικά βασικά στοιχεία που έκαναν σημαντικές συνεισφορές. Πολλοί άλλοι επιστήμονες και στοχαστές συνέβαλαν στην ανάπτυξη της σύγχρονης χημείας και ο τομέας συνεχίζει να εξελίσσεται με νέες ανακαλύψεις και καινοτομίες.

Διαφορά μεταξύ TPE και TPU

Διαφορά μεταξύ TPE και TPU

Κύρια διαφορά – TPE έναντι TPU Τα θερμοπλαστικά ελαστομερή ή TPE είναι πολυμερή υλικά που είναι ελαστομερή, αλλά δεν είναι θερμοσκληρυνόμενα όπως τα κανονικά ελαστομερή. Αυτά είναι θερμοπλαστικά. Ως εκ τούτου, αυτά τα υλικά δεν χρειάζονται καμία διαδικασία σκλήρυνσης ή βουλκανισμού. Το TPU σημαίνει

Διαφορά μεταξύ πυρηνικής αντίδρασης και χημικής αντίδρασης

Διαφορά μεταξύ πυρηνικής αντίδρασης και χημικής αντίδρασης

Κύρια διαφορά – Πυρηνική αντίδραση έναντι χημικής αντίδρασης Η πυρηνική αντίδραση και η χημική αντίδραση είναι δύο τύποι αντιδράσεων που διαφέρουν θεμελιωδώς μεταξύ τους ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο τα στοιχεία συμμετέχουν σε αυτές τις αντιδράσεις. Η Χημεία ασχολείται κυρίως με αντιδράσεις που

Διαφορά μεταξύ λυασών και λιγασών

Διαφορά μεταξύ λυασών και λιγασών

Κύρια διαφορά – Lyases vs Ligases Οι λυάσες και οι λιγάσες είναι τύποι ενζύμων που μπορούν να καταλύουν ορισμένες βιοχημικές αντιδράσεις. Οι λυάσες καταλύουν αντιδράσεις που περιλαμβάνουν θραύση δεσμού. Οι λυάσες ονομάζονται επίσης συνθάσες . Οι λιγάσες εμπλέκονται στην κατάλυση ορισμένων βιοχημικών