Ποιες είναι οι διαδικασίες αλλαγής φάσης που λαμβάνουν χώρα όταν μια ουσία βρίσκεται σε ισορροπία μεταξύ υγρής και αερίου φάσης;
* εξάτμιση (ή εξάτμιση): Τα υγρά μόρια κερδίζουν αρκετή κινητική ενέργεια για να ξεπεράσουν τις διαμοριακές δυνάμεις που τους συγκρατούν και να ξεφύγουν στην αέρια φάση.
* συμπύκνωση: Τα μόρια αερίου χάνουν κινητική ενέργεια, επιβραδύνουν και προσελκύονται πίσω στην υγρή φάση.
Αυτή η δυναμική ισορροπία σημαίνει ότι ο ρυθμός εξάτμισης είναι ίσος με τον ρυθμό συμπύκνωσης . Ως αποτέλεσμα, η συνολική ποσότητα υγρού και αερίου παραμένει σταθερή, παρόλο που τα μεμονωμένα μόρια μεταβαίνουν συνεχώς μεταξύ των φάσεων.
Αυτή η ισορροπία επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες, όπως:
* Θερμοκρασία: Οι υψηλότερες θερμοκρασίες αυξάνουν την κινητική ενέργεια των μορίων, οδηγώντας σε ταχύτερη εξάτμιση.
* Πίεση: Η υψηλότερη πίεση ευνοεί την υγρή φάση, μειώνοντας τον ρυθμό εξάτμισης και αυξάνοντας τον ρυθμό συμπύκνωσης.
* επιφάνεια: Μια μεγαλύτερη επιφάνεια επιτρέπει την διαφυγή περισσότερων υγρών μορίων στην αέρια φάση, αυξάνοντας τον ρυθμό εξάτμισης.
Το σημείο στο οποίο υπάρχει αυτή η ισορροπία ονομάζεται πίεση ατμών . Είναι η πίεση που ασκείται από τον ατμό πάνω από το υγρό όταν οι δύο φάσεις βρίσκονται σε ισορροπία.
Εδώ είναι μια απλή αναλογία:Φανταστείτε ένα γεμάτο δωμάτιο με ανθρώπους που κινούνται συνεχώς μέσα και έξω. Ο αριθμός των ατόμων στο δωμάτιο παραμένει σταθερός επειδή ο ρυθμός των ανθρώπων που εισέρχονται είναι ίσος με το ποσοστό των ανθρώπων που φεύγουν. Αυτό είναι παρόμοιο με την ισορροπία μεταξύ φάσεων υγρού και αερίου, με τα μόρια να κινούνται συνεχώς μεταξύ των δύο φάσεων.