Τι είδους χημική αντίδραση λαμβάνει χώρα στο στομάχι κατά τη διάρκεια της πέψης;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* υδρόλυση: Αυτή είναι μια χημική αντίδραση όπου το νερό (H₂O) χρησιμοποιείται για να διασπάσει τα μεγαλύτερα μόρια σε μικρότερα. Στο στομάχι, το ένζυμο πεψίνη , ενεργοποιημένη από το οξύ του στομάχου (υδροχλωρικό οξύ, HCl), καταλύει την υδρόλυση των πρωτεϊνών σε μικρότερα πεπτίδια.
Ας είμαστε πιο συγκεκριμένοι:
1. Υδροχλωρικό οξύ (HCl): Το στομάχι εκκρίνει HCL, το οποίο παίζει πολλαπλούς ρόλους:
* Οξινίζει το στομάχι: Αυτό το περιβάλλον χαμηλού ρΗ είναι ζωτικής σημασίας για την ενεργοποίηση της πεψίνης.
* Μετουσίες πρωτεΐνες: Αυτό διαταράσσει τις σύνθετες δομές των πρωτεϊνών, καθιστώντας τις πιο προσιτές στην πεψίνη.
2. Pepsin: Αυτό το ένζυμο σπάει τους πεπτιδικούς δεσμούς μέσα σε πρωτεΐνες, σπάζοντας τους σε μικρότερα πεπτίδια.
Άλλες σημαντικές αντιδράσεις:
Ενώ η υδρόλυση είναι η κύρια αντίδραση, άλλες χημικές διεργασίες συμβάλλουν στην πέψη στο στομάχι:
* Δραστηριότητα λιπάσης: Αν και ελάχιστη, κάποια δραστικότητα λιπάσης (ένζυμο-διάσπασης λίπους) εμφανίζεται στο στομάχι, ιδιαίτερα για λιπαρές οξέα βραχείας αλυσίδας.
* Εγγενής παράγοντας: Αυτή η πρωτεΐνη, που εκκρίνεται από την επένδυση στο στομάχι, συνδέεται με τη βιταμίνη Β12, διευκολύνοντας την απορρόφησή της στο λεπτό έντερο.
* γαστρική εκκένωση: Οι μύες του στομάχου αναδεύονται και ανακατέψτε το φαγητό με γαστρικούς χυμούς, προετοιμάζοντας το για περαιτέρω πέψη στο λεπτό έντερο.
Σημαντική σημείωση: Ενώ το στομάχι είναι μια σημαντική θέση πέψης πρωτεϊνών, δεν διασπάται πλήρως οι πρωτεΐνες. Αυτή η διαδικασία συνεχίζεται στο λεπτό έντερο με τη βοήθεια άλλων ενζύμων όπως η θρυψίνη και η χυμοτρυψίνη.
