Πώς εξαρτάται η διαλυτότητα από τη θερμοκρασία;
στερεά:
* Γενικά, η διαλυτότητα αυξάνεται με θερμοκρασία. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία, η κινητική ενέργεια των μορίων αυξάνεται, οδηγώντας σε συχνότερες συγκρούσεις μεταξύ των μορίων διαλυμένης ουσίας και διαλύτη. Αυτό, με τη σειρά του, αυξάνει τον ρυθμό διάλυσης.
* Υπάρχουν εξαιρέσεις: Ορισμένα στερεά, όπως το υδροξείδιο του ασβεστίου (Ca (OH) 2), εκθέματα μειωμένη διαλυτότητα με αυξανόμενη θερμοκρασία. Αυτό οφείλεται σε σύνθετες χημικές ισορροπίες και στον σχηματισμό λιγότερο διαλυτών προϊόντων σε υψηλότερες θερμοκρασίες.
υγρά:
* Τα υγρά γενικά γίνονται πιο αναμίξιμα (διαλυτά μεταξύ τους) καθώς η θερμοκρασία αυξάνεται. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η αυξημένη κινητική ενέργεια ξεπερνά τις διαμοριακές δυνάμεις που συγκρατούν τα υγρά μόρια μαζί, επιτρέποντάς τους να αναμειγνύονται πιο εύκολα.
* Εξαιρέσεις: Ενώ τα περισσότερα υγρά μίγματα γίνονται πιο αναμίιαστα σε υψηλότερες θερμοκρασίες, υπάρχουν εξαιρέσεις όπου η αναμειξιμότητα μειώνεται με τη θερμοκρασία.
αέρια:
* Τα αέρια γίνονται λιγότερο διαλυτά σε υγρά καθώς η θερμοκρασία αυξάνεται. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η αυξημένη κινητική ενέργεια των μορίων αερίου τους επιτρέπει να ξεφύγουν από την υγρή φάση πιο εύκολα. Φανταστείτε ένα αέριο όπως το διοξείδιο του άνθρακα που διαλύεται στο νερό. Καθώς το νερό θερμαίνεται, τα μόρια CO2 έχουν περισσότερη ενέργεια και απομακρύνονται από το νερό, προκαλώντας το αέριο να γίνει λιγότερο διαλυτό.
* Παράδειγμα: Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η σόδα πηγαίνει επίπεδη όταν ζεσταίνει. Το διαλυμένο διοξείδιο του άνθρακα διαφεύγει καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία.
Παράγοντες που επηρεάζουν τη διαλυτότητα:
Εκτός από τη θερμοκρασία, άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν τη διαλυτότητα περιλαμβάνουν:
* Πίεση: Η πίεση επηρεάζει σημαντικά τη διαλυτότητα των αερίων. Η αυξημένη πίεση αναγκάζει περισσότερα μόρια αερίου στην υγρή φάση, αυξάνοντας έτσι τη διαλυτότητα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το διοξείδιο του άνθρακα πιέζει σε μπουκάλια σόδας για να αυξήσει τη διαλυτότητα του.
* πολικότητα: Η αρχή "όπως διαλύεται όπως" ισχύει. Οι πολικοί διαλύτες διαλύουν τις πολικές διαλυμένες ουσίες και οι μη πολικοί διαλύτες διαλύουν μη πολικές διαλυμένες ουσίες.
* Φύση της διαλυμένης ουσίας και του διαλύτη: Η χημική δομή και οι ιδιότητες τόσο του διαλυμένου όσο και του διαλύτη παίζουν ρόλο στον προσδιορισμό της διαλυτότητας.
Key Takeaway:
Ενώ η γενική τάση είναι ότι τα στερεά γίνονται πιο διαλυτά σε υψηλότερες θερμοκρασίες, τα αέρια γίνονται λιγότερο διαλυτά και τα υγρά παρουσιάζουν διαφορετική συμπεριφορά, υπάρχουν εξαιρέσεις σε αυτούς τους κανόνες. Η κατανόηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη διαλυτότητα συμβάλλει στην πρόβλεψη του τρόπου με τον οποίο θα συμπεριφέρονται διαφορετικές ουσίες σε διάφορες συνθήκες.
