Ποια ένωση γίνεται λιγότερο διαλυτή στο νερό καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία του διαλύματος;
Ακολουθούν μερικά παραδείγματα:
* υδροξείδιο του ασβεστίου (Ca (OH) ₂) :Αυτό είναι ένα κοινό παράδειγμα. Καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία, η διαλυτότητα του υδροξειδίου του ασβεστίου μειώνεται.
* ανθρακικό λίθιο (li₂co₃) :Παρόμοια με το υδροξείδιο του ασβεστίου, η διαλυτότητα του ανθρακικού λιθίου μειώνεται με την αύξηση της θερμοκρασίας.
* Χλωριούχο νάτριο (NaCl) :Ενώ το NaCl θεωρείται γενικά πολύ διαλυτή στο νερό, η διαλυτότητα του μειώνεται ελαφρώς καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία. Αυτή η μείωση είναι μικρή, αλλά απεικονίζει την έννοια της οπισθοδρομικής διαλυτότητας.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Η διαλυτότητα μιας ένωσης επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες, όπως:
* Ενθαλπία της λύσης: Η θερμότητα που απορροφάται ή απελευθερώνεται όταν διαλύεται μια ένωση. Για οπισθοδρομικές διαλυτές ενώσεις, η διαδικασία διάλυσης είναι εξωθερμική, που σημαίνει ότι η θερμότητα απελευθερώνεται.
* εντροπία της λύσης: Η μεταβολή της διαταραχής όταν διαλύεται μια ένωση.
* Θερμοκρασία: Καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία, η κινητική ενέργεια των μορίων αυξάνεται, ενδεχομένως οδηγώντας σε μείωση της διαλυτότητας.
Στην περίπτωση των οπισθοδρομικών διαλυτών ενώσεων, η εξωθερμική φύση της διάλυσης σημαίνει ότι η αύξηση της θερμοκρασίας μετατοπίζει την ισορροπία προς την αδιάλυτη κατάσταση, οδηγώντας σε μείωση της διαλυτότητας.
Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι οι περισσότερες ενώσεις γίνονται * πιο * διαλυτό καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία. Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρέσεις και η οπισθοδρομική διαλυτότητα είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται σε ορισμένες συγκεκριμένες περιπτώσεις.
