Όταν η σταθεροποιημένη κατάσταση ενός συστήματος ισορροπίας μεταβάλλεται περαιτέρω χημικές αντιδράσεις να αρχίσουν μέχρι να φτάσει ένα νέο;

Η σταθεροποιημένη κατάσταση ενός συστήματος ισορροπίας ονομάζεται ισορροπία . Όταν τροποποιηθεί αυτή η κατάσταση, το σύστημα θα υποβληθεί σε περαιτέρω χημικές αντιδράσεις για να φτάσει σε μια νέα ισορροπία .

Εδώ είναι μια κατανομή:

* Ισορροπία: Μια κατάσταση όπου τα ποσοστά των εμπρόσθιων και αντίστροφων αντιδράσεων είναι ίσοι, με αποτέλεσμα την καθαρή αλλαγή στις συγκεντρώσεις των αντιδραστηρίων και των προϊόντων.

* Μεταβολή της ισορροπίας: Αυτό μπορεί να γίνει με μεταβαλλόμενους παράγοντες όπως:

* Θερμοκρασία: Η αύξηση της θερμοκρασίας ευνοεί την ενδοθερμική αντίδραση.

* Πίεση: Η αύξηση της πίεσης ευνοεί την αντίδραση που παράγει λιγότερες γραμμομονείς αερίου.

* Συγκέντρωση: Η προσθήκη περισσότερων αντιδραστηρίων ή προϊόντων θα μετατοπίσει την ισορροπία για να καταναλώσει την προστιθέμενη ουσία.

* Προσθήκη καταλύτη: Ένας καταλύτης επιταχύνει εξίσου τόσο τις εμπρόσθιες όσο και τις αντίστροφες αντιδράσεις, αλλά δεν επηρεάζει τη θέση της ισορροπίας.

* Νέα ισορροπία: Το σύστημα θα μετατοπιστεί προς μια κατεύθυνση που εξουδετερώνει την αλλαγή στην αποκατάσταση της ισορροπίας. Αυτό είναι γνωστό ως le chatelier αρχή .

Παράδειγμα:

Φανταστείτε μια αναστρέψιμη αντίδραση:

A + b ⇌ c + d

Σε ισορροπία, τα ποσοστά των εμπρόσθιων και αντίστροφων αντιδράσεων είναι ίσοι. Εάν προσθέσουμε περισσότερα από το αντιδραστήριο Α, η ισορροπία θα μετατοπιστεί προς τα δεξιά, ευνοώντας το σχηματισμό περισσότερων C και D. Αυτό θα συνεχιστεί μέχρι να επιτευχθεί μια νέα ισορροπία, όπου τα ποσοστά των εμπρόσθιων και αντίστροφων αντιδράσεων είναι και πάλι ίσα, αλλά με υψηλότερες συγκεντρώσεις C και D.

Στην ουσία, το σύστημα θα προσπαθήσει πάντα να αποκαταστήσει την ισορροπία όταν διαταραχθεί.