Ποιος είναι ο ρόλος που διαδραματίζουν τα ηλεκτρόνια σθένους στο εάν ένα δεσμό ατόμων σε άλλο άτομο ή όχι;
* σταθερότητα: Τα άτομα προσπαθούν για μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων, η οποία συνήθως σημαίνει να έχετε ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος ηλεκτρονίων (όπως τα ευγενή αέρια).
* ηλεκτρόνια σθένους: Αυτά είναι τα ηλεκτρόνια στο εξωτερικό επίπεδο ενέργειας ενός ατόμου. Είναι αυτοί που εμπλέκονται στη χημική σύνδεση.
* σχηματισμός δεσμών: Τα άτομα είτε θα κερδίσουν, θα χάσουν είτε θα μοιραστούν ηλεκτρόνια σθένους για να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων. Αυτή η διαδικασία οδηγεί στο σχηματισμό χημικών δεσμών.
Εδώ είναι μια ανάλυση του τρόπου με τον οποίο τα ηλεκτρόνια σθένους υπαγορεύουν τη σύνδεση:
* Ιονική σύνδεση: Όταν ένα άτομο έχει μερικά ηλεκτρόνια σθένους (π.χ. μέταλλα), είναι ευκολότερο να τα χάσει και να γίνει θετικά φορτισμένο ιόν. Ένα άτομο με σχεδόν ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος (π.χ. μη μέταλλα) θα κερδίσει ηλεκτρόνια για να γίνει ένα αρνητικά φορτισμένο ιόν. Η ηλεκτροστατική έλξη μεταξύ αυτών των αντίθετα φορτισμένων ιόντων δημιουργεί ένα ιοντικό δεσμό.
* ομοιοπολική σύνδεση: When atoms have similar electronegativity (attraction for electrons), they share valence electrons to achieve a stable configuration. Αυτό το κοινό ζευγάρι ηλεκτρονίων δημιουργεί έναν ομοιοπολικό δεσμό.
Παράδειγμα:
* νάτριο (NA): Έχει 1 ηλεκτρόνιο σθένους. Χάνει εύκολα αυτό το ηλεκτρόνιο για να γίνει Na+, επιτυγχάνοντας μια σταθερή διαμόρφωση όπως το Neon (NE).
* χλώριο (CL): Έχει 7 ηλεκτρόνια σθένους. Κερδίζει εύκολα ένα ηλεκτρόνιο για να γίνει cl-, επιτυγχάνοντας μια σταθερή διαμόρφωση όπως το αργόν (AR).
* υδρογόνο (h): Έχει 1 ηλεκτρόνιο σθένους. Μοιράζεται αυτό το ηλεκτρόνιο με άλλο άτομο υδρογόνου για να σχηματίσει έναν ομοιοπολικό δεσμό, δημιουργώντας H2.
Συνοπτικά: Τα ηλεκτρόνια σθένους διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στη χημική σύνδεση. Υπαγορεύουν τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούν τα άτομα για να επιτύχουν μια σταθερή ηλεκτρονική διάταξη, με αποτέλεσμα το σχηματισμό ιοντικών, ομοιοπολικών ή άλλων τύπων δεσμών.