Γιατί πολλές ενώσεις που περιέχουν ένα ή περισσότερα άτομα υδρογόνου δεν ταξινομούνται ως οξέα Arrhenius;

Έχετε δίκιο να είστε περίεργοι! Ενώ πολλές ενώσεις περιέχουν άτομα υδρογόνου, δεν είναι όλα αυτά ως Arrhenius οξέα. Εδώ είναι γιατί:

Ο ορισμός του Arrhenius:

* Arrhenius Acids ορίζονται ως ουσίες που παράγουν ιόντα υδρογόνου (Η+) Όταν διαλύεται σε νερό.

* ιόντα υδρογόνου είναι απλά πρωτόνια (Η+).

Γιατί όλες οι ενώσεις που περιέχουν υδρογόνο είναι Arrhenius Acids:

1. Θέματα σύνδεσης: Το άτομο υδρογόνου πρέπει να είναι συνδεδεμένο με ένα εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικό άτομο Όπως το οξυγόνο, το χλώριο ή το άζωτο. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το ηλεκτροαρνητικό άτομο τραβά τα ηλεκτρόνια μακριά από το άτομο υδρογόνου, καθιστώντας πιο πιθανό να διαχωριστεί ως πρωτόνιο (Η+).

* Παράδειγμα: Στο HCl (υδροχλωρικό οξύ), το άτομο χλωρίου είναι εξαιρετικά ηλεκτροαρνητικό, οδηγώντας στη διάσπαση του Η+ όταν η HCl διαλύεται στο νερό.

2. Η φύση της ένωσης: Ορισμένες ενώσεις που περιέχουν υδρογόνο δεν είναι ιοντικές Και μην διαχωρίζεστε εύκολα στο νερό.

* Παράδειγμα: Το μεθάνιο (CH4) έχει άτομα υδρογόνου, αλλά οι δεσμοί C-H είναι πολύ ισχυροί. Το μεθάνιο δεν απελευθερώνει εύκολα ιόντα Η+ όταν διαλύεται σε νερό.

3. Ο σχηματισμός ιόντων υδρονίου (H3O+): Στο νερό, τα ιόντα Η+ είναι στην πραγματικότητα πολύ βραχύβια. Αντιδρούν γρήγορα με μόρια νερού για να σχηματίσουν ιόντα υδρονίου (H3O+) . Έτσι, τεχνικά, τα Arrhenius οξέα παράγουν ιόντα υδρονίου στο νερό.

Συνοπτικά:

Η παρουσία ατόμων υδρογόνου δεν είναι αρκετή για να κάνει μια ένωση ένα οξύ Arrhenius. Το άτομο υδρογόνου πρέπει να συνδεθεί με ένα πολύ ηλεκτροαρνητικό άτομο με τρόπο που του επιτρέπει να διαχωρίζεται εύκολα ως πρωτόνιο (Η+) στο νερό.