Χαρακτηριστικό ενός διαλύτη που χρησιμοποιείται για ανακρυστάλλωση;
Ιδανικά χαρακτηριστικά ενός διαλύτη ανακρυστάλλωσης
* Υψηλή διαλυτότητα της ουσίας σε αυξημένες θερμοκρασίες: Ο διαλύτης πρέπει εύκολα να διαλύσει την επιθυμητή ένωση σε υψηλές θερμοκρασίες (π.χ. κοντά στο σημείο βρασμού). Αυτό επιτρέπει ένα συγκεντρωμένο διάλυμα.
* Χαμηλή διαλυτότητα της ουσίας σε χαμηλές θερμοκρασίες: Καθώς το διάλυμα ψύχεται, η διαλυτότητα της ένωσης πρέπει να μειώνεται σημαντικά, προκαλώντας την κρυσταλλοποίηση του από το διάλυμα. Αυτό αφήνει τις ακαθαρσίες πίσω στη λύση.
* Δεν υπάρχει αντίδραση με τη διαλυτή ουσία: Ο διαλύτης πρέπει να είναι χημικά αδρανής προς την ανακρυστάλλωση της ένωσης. Δεν πρέπει να σχηματίζει νέα προϊόντα ή να υποβαθμίζει την ένωση.
* κατάλληλο για εύκολη αφαίρεση: Ο διαλύτης θα πρέπει εύκολα να αφαιρεθεί από τους κρυστάλλους μετά την ανακρυστάλλωση. Αυτό γίνεται συνήθως μέσω της εξάτμισης ή με τη χρήση κενού για τη μείωση του σημείου βρασμού. Κοινοί διαλύτες όπως η αιθανόλη, η μεθανόλη, ο διαιθυλαιθέρα και το νερό εξατμίζονται εύκολα.
* υψηλή καθαρότητα: Ο ίδιος ο διαλύτης θα πρέπει να έχει υψηλή καθαρότητα για να αποτρέψει τη μόλυνση του ανακρυσταλλοποιημένου προϊόντος.
Πρόσθετες εκτιμήσεις
* Αντιστοίχιση πολικότητας: Ένας γενικός κανόνας είναι ότι "όπως διαλύεται όπως". Οι πολικές ενώσεις είναι πιο διαλυτές σε πολικούς διαλύτες (π.χ. νερό, αιθανόλη), ενώ οι μη πολικές ενώσεις είναι πιο διαλυτές σε μη πολικούς διαλύτες (π.χ. εξάνιο, διαιθυλαιθέρα).
* Μείγματα διαλύτη: Μερικές φορές ένα μείγμα δύο διαλυτών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επίτευξη των επιθυμητών ιδιοτήτων διαλυτότητας. Ένας διαλύτης μπορεί να είναι ένας καλός διαλύτης σε υψηλές θερμοκρασίες και ο άλλος μπορεί να είναι ένας φτωχός διαλύτης σε χαμηλές θερμοκρασίες.
* Ασφάλεια: Εξετάστε τους κινδύνους ασφαλείας του διαλύτη (ευφυΐα, τοξικότητα κ.λπ.) και εργαστείτε σε μια καλά αεριζόμενη περιοχή.
Παράδειγμα
Φανταστείτε ότι θέλετε να ανακρυσταλλοποιήσετε το βενζοϊκό οξύ. Το βενζοϊκό οξύ είναι πιο διαλυτό σε ζεστό νερό από ό, τι σε κρύο νερό. Έτσι, το νερό θα ήταν κατάλληλος διαλύτης για ανακρυστάλλωση. Ωστόσο, δεν θα ήταν κατάλληλο για μια μη πολική ένωση όπως το ναφθαλίνιο.
Σημαντική σημείωση: Η εύρεση του βέλτιστου διαλύτη συχνά απαιτεί κάποιο πειραματισμό. Μπορεί να χρειαστεί να δοκιμάσετε διάφορους διαλύτες ή μείγματα διαλύτη για να βρείτε το καλύτερο για τη συγκεκριμένη ένωση σας.
