Ποιες είναι οι χημικές συνθέσεις του λευκού τσιμέντου;

Το λευκό τσιμέντο είναι ουσιαστικά το ίδιο με το τσιμέντο του Πόρτλαντ, με τη βασική διαφορά να είναι ότι περιέχει πολύ χαμηλά επίπεδα οξειδίων σιδήρου . Τα οξείδια του σιδήρου είναι αυτό που δίνουν στο Πόρτλαντ το γκρι χρώμα του, οπότε ελαχιστοποιώντας την παρουσία τους, το τσιμέντο γίνεται λευκό.

Ακολουθεί μια ανάλυση της χημικής σύνθεσης του λευκού τσιμέντου:

Βασικά στοιχεία:

* Οξείδιο του ασβεστίου (CAO): ~ 60-67%

* σίλικα (SiO2): ~ 20-25%

* Alumina (AL2O3): ~ 4-8%

* Magnesia (MGO): ~ 2-4%

* θειικό (SO3): ~ 2-4%

Μικρά στοιχεία:

* Οξείδια σιδήρου (Fe2O3, FeO): πολύ χαμηλά επίπεδα (συνήθως λιγότερο από 0,1%)

* Άλλα στοιχεία ιχνοστοιχείων: Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν το διοξείδιο του τιτανίου (TiO2), το οξείδιο του μαγγανίου (MNO) και το οξείδιο του καλίου (K2O).

Το κλειδί για το λευκό τσιμέντο είναι τα εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα οξειδίων του σιδήρου. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω:

* Χρησιμοποιώντας πρώτες ύλες με πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο: Αυτό περιλαμβάνει ασβεστόλιθο, πηλό και πυριτική άμμο που επιλέγονται ειδικά για την καθαρότητα τους.

* Προσθήκη παραγόντων λευκών: Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν το διοξείδιο του τιτανίου, το οποίο καλύπτει περαιτέρω οποιοδήποτε υπολειμματικό χρώμα.

* Ειδικές τεχνικές επεξεργασίας: Αυτές περιλαμβάνουν τη βελτίωση των πρώτων υλών και τον προσεκτικά έλεγχο της διαδικασίας κατασκευής για την αποφυγή μόλυνσης με οξείδια του σιδήρου.

Ενώ η χημική σύνθεση του λευκού τσιμέντου είναι πολύ παρόμοια με το τσιμέντο του Πόρτλαντ, η ελάχιστη περιεκτικότητα σε σίδηρο οδηγεί στην ξεχωριστή λευκή εμφάνισή του και το καθιστά κατάλληλο για εφαρμογές όπου το χρώμα είναι κρίσιμο.