Γιατί το ZnOH2 διαλύεται σε περίσσεια OH;
1. Αμφοειδής φύση του Zn (OH) ₂
Το υδροξείδιο του ψευδαργύρου είναι μια αμφοτερική ένωση, που σημαίνει ότι μπορεί να δράσει τόσο ως οξύ όσο και ως βάση.
* όξινη συμπεριφορά: Το Zn (OH) ₂ μπορεί να δωρίσει πρωτόνια (H⁺) σε μια βάση, σχηματίζοντας το ιόν ψευδαργύρου [Zn (OH) ₄] ².
* Βασική συμπεριφορά: Το Zn (OH) ₂ μπορεί να δεχτεί πρωτόνια από ένα οξύ, σχηματίζοντας το ιόν ψευδαργύρου Zn²⁺.
2. Διάλυση σε περίσσεια oh⁻
Όταν προσθέτετε υπερβολικά ιόντα υδροξειδίου (OH⁻) σε μια λύση που περιέχει Zn (OH) ₂, εμφανίζεται η ακόλουθη αντίδραση:
zn (oh) ₂ (s) + 2OH⁻ (aq) ⇌ [zn (oh) ₄] ²⁻ (aq)
Αυτή η αντίδραση μετατοπίζει την ισορροπία προς τα δεξιά, ευνοώντας το σχηματισμό του ιόντος τετραϋδροξοζινινο (II) ([Zn (OH) ₄] ²⁻). Αυτό το σύνθετο ιόν είναι διαλυτό στο νερό, γι 'αυτό το στερεό Zn (OH) ₂ φαίνεται να διαλύεται.
3. Βασικά σημεία
* Δεν είναι ότι το Zn (OH) ₂ διαλύεται με την παραδοσιακή έννοια, όπως μια απλή ιοντική ένωση.
* Τα περίσσεια ιόντων υδροξειδίου αντιδρούν με το υδροξείδιο του ψευδαργύρου, σχηματίζοντας ένα διαλυτό σύμπλοκο ιόν.
* Αυτό είναι ένα κλασικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι αμφοτερικές ενώσεις μπορούν να συμπεριφέρονται διαφορετικά ανάλογα με τις συνθήκες.
Συνοπτικά: Το Zn (ΟΗ) ₂ διαλύει σε περίσσεια ιόντων υδροξειδίου λόγω του σχηματισμού του διαλυτού ιόντος τετραϋδροξοζεϊνικινικού (II) ([Zn (OH) ₄] ²⁻) μέσω αντίδρασης συμπλοκοποίησης. Αυτό καταδεικνύει την αμφοτερική φύση του Zn (OH) ₂.
