Τι απαιτείται για δύο άτομα να μοιράζονται ηλεκτρονικά εξίσου σε χημικό δεσμό;
* Παρόμοια ηλεκτροαρνητικότητα: Η ηλεκτροαρνητικότητα είναι ένα μέτρο της ικανότητας ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια σε έναν δεσμό. Όσο πιο κοντά είναι οι τιμές ηλεκτροαρνητικότητας των δύο ατόμων, τόσο πιο πιθανό είναι να μοιράζονται τα ηλεκτρόνια εξίσου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα μη πολικό ομοιοπολικό δεσμό .
Ακολουθεί μια κατανομή των βασικών σημείων:
1. Όταν δύο άτομα έχουν πολύ διαφορετικές τιμές ηλεκτροαρνητικότητας, το άτομο με υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα θα τραβήξει τα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια πιο κοντά στον εαυτό του. Αυτό δημιουργεί ένα πολικό ομοιοπολικό δεσμό όπου ένα άτομο έχει ένα μερικό αρνητικό φορτίο και το άλλο έχει ένα μερικό θετικό φορτίο.
2. ίση κοινή χρήση: Για ίση κοινή χρήση, τα δύο άτομα πρέπει να έχουν παρόμοια τιμές ηλεκτροαρνητικότητας. Αυτό σημαίνει ότι το ηλεκτρονικό σύννεφο κατανέμεται ομοιόμορφα μεταξύ των δύο ατόμων, με αποτέλεσμα ένα μη πολικό ομοιοπολικό δεσμό .
3. Παραδείγματα:
* h-h (μόριο υδρογόνου): Και τα δύο άτομα υδρογόνου έχουν την ίδια ηλεκτροαρνητικότητα, με αποτέλεσμα έναν μη πολικό ομοιοπολικό δεσμό.
* CL-CL (μόριο χλωρίου): Και τα δύο άτομα χλωρίου έχουν την ίδια ηλεκτροαρνητικότητα, με αποτέλεσμα έναν μη πολικό ομοιοπολικό δεσμό.
* c-h (μόριο μεθανίου): Ο άνθρακας και το υδρογόνο έχουν ελαφρώς διαφορετικές τιμές ηλεκτροαρνητικότητας, αλλά η διαφορά είναι αρκετά μικρή ώστε να θεωρείται ο δεσμός κυρίως μη πολικός.
Συνοπτικά, ο βασικός παράγοντας για την ίση κατανομή των ηλεκτρονίων σε έναν χημικό δεσμό είναι η ομοιότητα στην ηλεκτροαρνητικότητα μεταξύ των δύο ατόμων που εμπλέκονται.
