Η σκληρότητα του νερού εξαρτάται από μεταλλικό ή μη ιόντων ορυκτό;

Εδώ είναι γιατί:

* μεταλλικά ιόντα: Αυτά τα ιόντα συνδέονται εύκολα με μόρια σαπουνιού, εμποδίζοντας τους να σχηματίσουν ένα αφρό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το σκληρό νερό απαιτεί περισσότερο σαπούνι για καθαρισμό και αφήνει ένα υπόλειμμα.

* Μη μεταλλικά ιόντα: Ενώ τα μη μεταλλικά ιόντα όπως το χλωριούχο (cl-) και το θειικό άλας (SO4 2- ) Μπορεί να υπάρχει σε σκληρό νερό, δεν συμβάλλουν σημαντικά στη σκληρότητα του. Αυτά τα ιόντα συχνά υπάρχουν σε συνδυασμό με τα μεταλλικά ιόντα.

Ως εκ τούτου, η σκληρότητα του νερού εξαρτάται κυρίως από τη συγκέντρωση διαλυμένων μεταλλικών ιόντων, ειδικά ασβέστιο και μαγνήσιο.

Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί:

* Άλλα ορυκτά: Ορισμένα άλλα ορυκτά, όπως το Iron και το Manganese, μπορούν επίσης να συμβάλουν στη σκληρότητα του νερού, αλλά η επίδρασή τους είναι γενικά μικρότερη από το ασβέστιο και το μαγνήσιο.

* Συνολικά διαλυμένα στερεά: Η συνολική ποσότητα διαλυμένων ορυκτών στο νερό, συμπεριλαμβανομένων τόσο των μεταλλικών όσο και των μη μετάλλων ιόντων, αναφέρεται ως συνολικά διαλυμένα στερεά (TDS) . Ενώ η TDS δεν μετρεί άμεσα τη σκληρότητα, μπορεί να είναι ένας δείκτης πιθανών προβλημάτων σκληρότητας.

Συνοπτικά, ενώ τα μεταλλικά και τα μη μεταλλικά ιόντα συμβάλλουν στην περιεκτικότητα σε ορυκτά του νερού, η παρουσία των μεταλλικών ιόντων, ιδιαίτερα του ασβεστίου και του μαγνησίου, είναι ο πρωταρχικός παράγοντας που καθορίζει τη σκληρότητα του νερού.