Γιατί το τέλος ενός χημικού ονόματος αλλάζει για να διακρίνει ένα ανιόν από το άτομο του;

Το τέλος ενός χημικού ονόματος αλλάζει για να διακρίνει ένα ανιόν από το άτομο του για να υποδείξει σαφώς το φορτίο του είδους.

Εδώ είναι γιατί:

* Τα Anions είναι αρνητικά φορτισμένα. Έχουν κερδίσει ηλεκτρόνια, καθιστώντας τα αρνητικά φορτισμένα ιόντα.

* Τα άτομα είναι ουδέτερα. Έχουν ίσο αριθμό πρωτονίων και ηλεκτρονίων, με αποτέλεσμα ένα ουδέτερο φορτίο.

Αλλάζοντας το τέλος του ονόματος, δημιουργούμε μια σαφή διάκριση μεταξύ των δύο:

* Άτομα Τερματίστε συνήθως σε -ium (π.χ., νάτριο, κάλιο, ασβέστιο).

* Anions συνήθως τελειώνει σε -ide (π.χ. χλωριούχο, βρωμίδιο, οξείδιο).

Αυτή η σύμβαση βοηθά τους χημικούς και τους μαθητές να κατανοήσουν την κατηγορία ενός είδους χωρίς να χρειάζεται να αναφέρονται συνεχώς σε έναν περιοδικό πίνακα ή να αναζητούν χρεώσεις.

Παράδειγμα:

* νάτριο (Na) είναι το ουδέτερο άτομο.

* Χλωρίδιο (CL⁻) είναι το αρνητικά φορτισμένο ανιόν.

Αυτή η σύμβαση ονομασίας επιτρέπει τη σαφήνεια και τη συνέπεια στη χημική γλώσσα.