Ποιος είναι ο παράγοντας n του αλατιού σε στερεά κατάσταση;

Η έννοια του "N-Factor" χρησιμοποιείται κυρίως σε Electrochemistry , ιδιαίτερα στο πλαίσιο των αντιδράσεων Redox και ηλεκτρολυτικά διαλύματα . Αντιπροσωπεύει τον αριθμό των ηλεκτρονίων που αποκτήθηκαν ή χαμένα ανά γραμμομόριο ουσίας κατά τη διάρκεια μιας αντίδρασης.

Στη στερεά κατάσταση, τα άλατα δεν παρουσιάζουν έναν παράγοντα Ν.

Εδώ είναι γιατί:

* Δεν υπάρχουν ιόντα σε στερεά κατάσταση: Τα άλατα στη στερεά κατάσταση υπάρχουν ως κρυσταλλικό πλέγμα ιόντων που συγκρατούνται από ηλεκτροστατικές δυνάμεις. Αυτά τα ιόντα δεν είναι ελεύθερα να κινούνται και να συμμετέχουν σε αντιδράσεις οξειδοαναγωγής.

* Οι αντιδράσεις οξειδοαναγωγής απαιτούν μεταφορά ηλεκτρονίων: Ο παράγοντας Ν ορίζεται με βάση τον αριθμό των ηλεκτρονίων που εμπλέκονται σε αντιδράσεις οξειδοαναγωγής. Δεδομένου ότι τα στερεά άλατα δεν υποβάλλονται σε αντιδράσεις οξειδοαναγωγής, η έννοια του n-παράγοντα δεν ισχύει.

πότε γίνεται n-παράγοντας n-factor;

* ηλεκτρολυτικά διαλύματα: Όταν τα άλατα διαλύονται σε νερό, διαχωρίζονται σε ιόντα που μπορούν να συμμετέχουν σε αντιδράσεις οξειδοαναγωγής. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο Ν-παράγοντας του άλατος μπορεί να προσδιοριστεί λαμβάνοντας υπόψη τον αριθμό των ηλεκτρονίων που εμπλέκονται στην οξείδωση ή τη μείωση του κατιόντος ή του ανιόντος.

Παράδειγμα:

* NaCl σε λύση: Όταν το NaCl διαλύεται στο νερό, σχηματίζει ιόντα Na+ και Cl. Εάν εξετάζουμε τη μείωση του Na+ σε NA, ο παράγοντας Ν θα ήταν 1 (καθώς ένα ηλεκτρόνιο κερδίζεται ανά ιόν Na+).

Συνοπτικά, η έννοια του N-Factor δεν έχει σημασία για τα άλατα της στερεάς κατάστασης. Εφαρμόζεται κυρίως σε ηλεκτρολυτικά διαλύματα όπου τα ιόντα μπορούν να συμμετέχουν σε οξειδοαναγωγικές αντιδράσεις.