Γιατί τα στερεά έχουν pH;

Τα ίδια τα στερεά δεν έχουν εγγενώς ένα pH. Το pH είναι ένα μέτρο της συγκέντρωσης ιόντων υδρογόνου σε ένα διάλυμα. Τα διαλύματα είναι μείγματα όπου μια ουσία (η διαλυμένη ουσία) διαλύεται σε άλλο (ο διαλύτης).

Ωστόσο, τα στερεά μπορεί να επηρεάσουν * το pH ενός διαλύματος Όταν διαλύονται σε νερό ή όταν έρχονται σε επαφή με το νερό. Εδώ είναι:

* Διάλυση στο νερό: Ορισμένα στερεά, όπως τα οξέα (π.χ., κιτρικό οξύ) και βάσεις (π.χ. υδροξείδιο του νατρίου), διαλύονται σε νερό και απελευθερώνουν ιόντα υδρογόνου (Η+) ή ιόντα υδροξειδίου (ΟΗ-) αντίστοιχα. Αυτό αλλάζει τη συγκέντρωση αυτών των ιόντων στο διάλυμα, με αποτέλεσμα ένα μετρήσιμο ρΗ.

* Αντίδραση με νερό: Ορισμένα στερεά αντιδρούν με νερό για να παράγουν όξινα ή βασικά διαλύματα. Για παράδειγμα, τα οξείδια μετάλλων όπως το οξείδιο του ασβεστίου (CAO) αντιδρούν με το νερό για να σχηματίσουν υδροξείδιο του ασβεστίου (Ca (OH) 2), μια βάση που αυξάνει το ρΗ του διαλύματος.

Επομένως, το pH ενός στερεού δεν είναι άμεση ιδιότητα του ίδιου του στερεού, αλλά μάλλον συνέπεια της αλληλεπίδρασής του με το νερό.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ορισμένα στερεά, όπως καθαρά μέταλλα ή αδρανή υλικά, μπορεί να μην επηρεάζουν σημαντικά το pH ενός διαλύματος όταν έρχονται σε επαφή με αυτό.