Τι πιστεύετε ότι συνέβη με τους χημικούς δεσμούς μεταξύ μορίων και ατόμων, όπως κάθε ουσία όπως το σύρμα χαλκού αλμυρό χάλκινο προστέθηκε νερό;

Ακολουθεί μια κατανομή του τι συμβαίνει με τους χημικούς δεσμούς όταν προσθέτετε αλάτι, ζάχαρη και σύρμα χαλκού σε νερό:

αλάτι (NaCl)

* Διάλυση: Το αλάτι διαλύεται στο νερό επειδή τα μόρια του νερού έχουν πολική δομή (θετικά και αρνητικά άκρα). Τα θετικά άκρα των μορίων του νερού προσελκύουν τα αρνητικά ιόντα χλωριούχου (Cl-) στο αλάτι, ενώ τα αρνητικά άκρα προσελκύουν τα θετικά ιόντα νατρίου (Na+). Αυτή η έλξη ξεπερνά τον ιονικό δεσμό που κρατάει τα ιόντα νατρίου και χλωριούχου μαζί στον κρύσταλλο αλατιού.

* δεσμός: Οι ιοντικοί δεσμοί στο κρύσταλλο αλατιού σπάζουν όταν διαλύονται, αλλά οι νέοι δεσμοί σχηματίζονται μεταξύ των ιόντων και των μορίων νερού. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται *ενυδάτωση *. Τα ιόντα περιβάλλονται από μόρια νερού, σχηματίζοντας ένα ενυδατωμένο ιόν.

ζάχαρη (C12H22O11)

* Διάλυση: Η ζάχαρη διαλύεται στο νερό επειδή είναι ένα πολικό μόριο με πολλές ομάδες υδροξυλίου (-ΟΗ) που μπορούν να σχηματίσουν δεσμούς υδρογόνου με μόρια νερού. Αυτοί οι δεσμοί υδρογόνου είναι ασθενέστεροι από τους ομοιοπολικούς δεσμούς στο ίδιο το μόριο ζάχαρης.

* δεσμός: Οι ομοιοπολικοί δεσμοί εντός του μορίου ζάχαρης παραμένουν άθικτοι όταν διαλύεται. Τα μόρια ζάχαρης περιβάλλονται από μόρια νερού, που συγκρατούνται από δεσμούς υδρογόνου.

καλώδιο χαλκού

* Δεν διαλύεται: Το σύρμα χαλκού δεν διαλύεται στο νερό. Οι μεταλλικοί δεσμοί που συγκρατούν τα άτομα χαλκού μαζί είναι πολύ ισχυροί και τα μόρια του νερού δεν είναι αρκετά ισχυρά για να σπάσουν αυτούς τους δεσμούς.

* δεσμός: Οι μεταλλικοί δεσμοί εντός του καλωδίου χαλκού παραμένουν άθικτοι. Δεν υπάρχει σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ των ατόμων χαλκού και των μορίων νερού.

Βασικά σημεία:

* Διάλυση: Το κλειδί για το αν μια ουσία διαλύεται στο νερό είναι αν οι δυνάμεις έλξης μεταξύ των μορίων του νερού και των σωματιδίων της ουσίας είναι ισχυρότερες από τις δυνάμεις που κρατούν τα σωματίδια της ουσίας μαζί.

* Χημικοί δεσμοί: Σε ορισμένες περιπτώσεις, η διάλυση περιλαμβάνει τη διάσπαση των υφιστάμενων χημικών δεσμών (όπως οι ιοντικοί δεσμοί στο αλάτι). Σε άλλες περιπτώσεις, σχηματίζονται νέοι δεσμοί (όπως δεσμοί υδρογόνου μεταξύ μορίων νερού και ζάχαρης).

* Χαλκός: Το σύρμα χαλκού είναι ένα στερεό με ισχυρούς μεταλλικούς δεσμούς. Το νερό δεν είναι αρκετά ισχυρό για να σπάσει αυτούς τους δεσμούς, οπότε το σύρμα χαλκού δεν διαλύεται.

Επιτρέψτε μου να ξέρω αν έχετε άλλες ερωτήσεις!