Ποια είναι τα αντιδραστήρια που χρησιμοποιούνται για το άνοιγμα του δακτυλίου εποξειδίου από τις αμίνες;
1. Οι ίδιοι οι αμίνες: Οι αμίνες είναι πυρηνόφιλοι και μπορούν να επιτεθούν άμεσα στον δακτύλιο εποξειδίου. Αυτή η αντίδραση συνήθως προχωρά σε ήπιες συνθήκες, συχνά σε θερμοκρασία δωματίου.
2. Lewis Acids: Lewis Acids όπως bf
3. Protic οξέα: Protic οξέα όπως h
4. Μεταλλικοί καταλύτες: Ορισμένοι μεταλλικοί καταλύτες όπως ticl
5. Καταλύτες μεταφοράς φάσης: Αυτοί οι καταλύτες, όπως το βρωμίδιο τετραβουτυλαμμόνιο (TBAB) , μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διευκόλυνση της αντίδρασης των αδιάλυτων αμινών με εποξείδια σε ένα σύστημα δύο φάσεων (νερό και οργανικό διαλύτη).
Η επιλογή του αντιδραστηρίου εξαρτάται από διάφορους παράγοντες:
* Η δομή του εποξειδίου: Τα τεταμένα εποξείδια, όπως το αιθυλενοξείδιο, είναι πιο αντιδραστικά από τα λιγότερο τεταμένα.
* Η δομή της αμίνης: Οι πρωτογενείς και οι δευτερογενείς αμίνες είναι πιο αντιδραστικές από τις τριτογενείς αμίνες.
* Η επιθυμητή regiochemistry: Η regiochemistry του ανοίγματος δακτυλίου μπορεί να ελεγχθεί από την επιλογή του αντιδραστηρίου και των συνθηκών αντίδρασης.
Παράδειγμα:
Ένα κλασικό παράδειγμα είναι η αντίδραση του αιθυλενίου με διαιθυλαμίνη:
αιθυλενοξείδιο + διαιθυλαμίνη → Ν, Ν-διαιθυλεθανολαμίνη
Αυτή η αντίδραση εμφανίζεται υπό ήπιες συνθήκες και η διαιθυλαμίνη επιτίθεται στον δακτύλιο εποξειδίου για να σχηματίσει το επιθυμητό προϊόν.
Συνοπτικά, μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορα αντιδραστήρια για να ανοίξουν το δακτύλιο εποξειδίου με αμίνες. Η επιλογή του αντιδραστηρίου εξαρτάται από τις ειδικές απαιτήσεις της αντίδρασης.